Στις 25.10.2026, παρέδωσε το πνεύμα της στον Κύριο, η Κιλκισιώτισσα Συμέλα Τουμανίδου – Πατσινακίδου. Ανάλωσε τον καλύτερο εαυτό της στην εκπαίδευση και στην κοινωνία της Λαμίας, της Φθιώτιδας και της Ελλάδας.
Γεννήθηκε στο Κάτω Θεοδωράκι Κιλκίς και ήταν το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά του ζεύγους Θεοφύλακτου και Βικτωρίας Τουμανίδη. Φοίτησε σε σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Κιλκίς, στη Νομική Θεσσαλονίκης και στη Φιλοσοφική Αθηνών.
Εργάστηκε φιλόλογος σε σχολεία των Νομών Κιλκίς, Σερρών, Δράμας και Φθιώτιδας. Από το 1966, μετά τον γάμο της με τον καθηγητή Θεόδωρο Πατσινακίδη (1935-2004), καταγόμενο από την Πτολεμαΐδα, ρίζωσαν στη Λαμία. Εργάστηκαν σε σχολεία της περιοχής καθηγητές και διευθυντές σχολείων. Άφησαν τις καλύτερες των εντυπώσεων. Αγαπήθηκαν, έγιναν σεβαστοί από μαθητές, γονείς, τους ανθρώπους του Νομού της Κεντρικής Ελλάδας και πέραν αυτού. Δεν ξέχασαν το Κιλκίς. Η παρουσία τους, όταν το επέτρεπαν οι περιστάσεις και οι δυνατότητες, ήταν συχνές.
Η Συμέλα Τουμανίδου – Πατσινακίδου ήταν άτομο χαρισματικό. Φιλόθρισκη και φιλόπατρις, την διέκρινε γνώση, πραότητα, αγάπη και έμπρακτο ενδιαφέρον για τους ανθρώπους. Ιδιαίτερα για όσους είχαν ανάγκη. Ήταν διακριτική, φιλόξενη και δοτική. Σε κάθε βήμα και ενέργειά της έκαμνε πράξη τις αρχές και τις αξίες στις οποίες πίστευε. Η συμβολή της στην πνευματική και πολιτιστική κίνηση της Λαμίας και γενικότερα της Φθιώτιδας ήταν εντυπωσιακή. Το αποτύπωμά της αποτελεί πλέον παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές και τον τόπο που υπηρέτησε.
Με τον σύζυγό της υπήρξαν τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης Ποντίων Φθιώτιδας. Και οι δύο υπηρέτησαν το σωματείο από τη θέση του προέδρου, ο Θεόδωρος από την ίδρυση το 1986 ως το τέλος του βίου του (2004) και στη συνέχεια η Συμέλα επί δεκαπενταετία, μέχρι πριν λίγα χρόνια, όταν άρχισαν να την εγκαταλείπουν οι δυνάμεις της. Ωστόσο, παρακολουθούσε το έργο και τις δράσεις της Ένωσης από τη θέση της επιτίμου προέδρου, τίτλο που σε ειδική εκδήλωση της απένειμαν οι συνεχιστές των προσπαθειών της. Κατέστησε την Ένωση πανελλήνια γνωστή. Τα τμήματά της, τη δράση τους, με συμμετοχές σε συνέδρια και συναντήσεις, με εκδόσεις και πολλές άλλες πρωτοβουλίες. Ήταν η ψυχή της!
Το ενδιαφέρον της, όπως και του συζύγου της, για τον απανταχού ελληνισμό συγκινητικό και έμπρακτο. Ενδιαφέρον για τον ελληνισμό της κατεχόμενης Κύπρου με αποστολές υλικών μέσων για μαθητές και δασκάλους. Με πρωτοβουλίες που ξεπερνούσαν τα τοπικά όρια. Το ίδιο για τους παλιννοστούντες ομογενείς από τη δεκαετία του 1990, για τους Βορειοηπειρώτες και τα σχολεία τους, για τη Μακεδονία, τις αλησμόνητες Πατρίδες, για τον απανταχού της γης Ελληνισμό!
Είχε το θάρρος της γνώμης, της άποψης και της τοποθέτησης σε εθνικά, κοινωνικά θέματα. Αρθρογραφούσε σε τοπικά και πανελλήνιας κυκλοφορίας έντυπα, στον τύπο του Κιλκίς. Προέβαλε τους πνευματικούς δημιουργούς του τόπου όπου ήταν εγκατεστημένη και όχι μόνο. Συμμετείχε σε κάθε πνευματική κίνηση. Ήταν μέλος της Ένωσης Φθιωτών Λογοτεχνών και του Συνδέσμου Φιλολόγων του ίδιου Νομού. Οι ραδιοφωνικές της εκπομπές στον Σταθμό της εκεί Μητρόπολης ξεπερνούν τις πεντακόσιες. Η φωνή της, γνώριμη στους ακροατές, μετέφερε μηνύματα πίστης, καλοσύνης, αισιοδοξίας, σοφίας, αλληλεγγύης και αλτρουισμού. Σίγησε αλλά ο απόηχός της είναι έντονος και προσφιλής.
Είχα την ευλογία να γνωρίσω το ζεύγος που προανέφερα πριν πολλά χρόνια. Η επικοινωνία μαζί τους πάντα ουσιαστική και ωφέλιμη. Η επικοινωνία με την κ. Συμέλα κράτησε μέχρι πριν μήνες. Πάντα νοιάζονταν και είχε να πει κάτι ουσιαστικό και χρήσιμο. Όταν το 2013 συμπληρώνονταν 100 χρόνια από την επική και ιστορική μάχη του Κιλκίς, γενέθλιο τόπο της που υπεραγαπούσε, στην μνήμη του συζύγου της και με δαπάνη της οικογένειάς της τύπωσε σε γνωστό εκδοτικό οίκο της Αθήνας την εργασία μας “Βαλκανικοί Πόλεμοι 1912-1913, Από το Κιλκίς στη Δοϊράνη και στη Στρώμνιτσα”. Θέσαμε στη διάθεσή της την εργασία, στη συνέχεια όλα τα αντίτυπα. Τα μοίρασε σε ευαγή ιδρύματα και σωματεία ευπαθών κοινωνικών ομάδων του Κιλκίς και της Φθιώτιδας για να τα διαθέσουν και από τα όποια έσοδα να στηρίξουν το έργο τους.
Η Συμέλα Τουμανίδου – Πατσινακίδου αναχώρησε για την όντως ζωή. Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στις 27.10.2026 στον Μητροπολιτικό Ναό της Λαμίας από τον επιχώριο Μητροπολίτη κκ Συμεών. Εκτός τους συγγενείς και φίλους, παρέστησαν οι τοπικές Αρχές της πόλης, πλήθος συνεργατών και μαθητών της. Την προέπεμψαν με σεβασμό και βαθειά συγκίνηση. Απόδειξη αναγνώρισης της προσφοράς και του έργου της. Μίλησαν ο Σεβασμιότατος κκ Συμεών και η Πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Φθιώτιδας Ηλιάννα Κόκκοτα με τα καλύτερα λόγια για τη θανούσα, τις αρετές και την ανιδιοτελή προσφορά της! Τα παιδιά της, Πλυξένη και Γιώργος, ο γαμπρός της Νικόλαος Τσουλκαλαδέλης, τα εγγόνια της, μπορούν και πρέπει να είναι περήφανοι για τη μητέρα και γιαγιά τους. Ο Θεός ας τους χαρίζει υγεία και δύναμη να τη θυμούνται.
Εκείνη απήλθε πλήρης ημερών με έργα ευποιίας και φιλανθρωπίας!
Αιωνία η μνήμη της και καλό της παράδεισο!
