Παρακολουθώντας τη πορεία της επίσημης αγαπημένης, της εθνικής μας ομάδας στο ποδόσφαιρο, στην φάση των προκριματικών για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2016, απογοητεύτηκα, όπως φαντάζομαι σχεδόν όλοι οι φίλοι της εθνικής μας. Μετά και τον τελευταίο αγώνα με την Ουγγαρία την περασμένη Κυριακή το οποίο είμαι σίγουρος το χαρήκαμε όλοι, πιστεύω ότι αυτά τα παιδιά που τώρα ανδρώνονται στην εθνική θα μας προσφέρουν μεγάλες συγκινήσεις.
Η περίοδος αυτών των προκριματικών ήταν σίγουρα η πιο άσχημη στην μετά «Γιούρο 2004» εποχή. Η τελευταία θέση στη κατάταξη πίσω ακόμη και από τα νησιά Φερόες από τα οποία ηττηθήκαμε δύο φορές ήταν λογική και δίκαιη με την εικόνα που παρουσιάσαμε. Δεν υπήρχε το πάθος της φανέλλας, ούτε η συνεργασία των παικτών. Μετά από τόσες άσχημες εμφανίσεις η Εθνική φάνηκε στον τελευταίο αγώνα να μας υπόσχεται ότι τα καλύτερα έρχονται. Μας άφησε γλυκά μέχρι την επόμενη φορά που θα ξαναμαζευτούμε για πίτσα, μπύρα, καναπέ με την παρέα για να πανηγυρίσουμε μαζί με όλη την Ελλάδα τις επιτυχίες της.
Διότι όλοι αγαπάμε την εθνική. Ειδικότερα όσοι ζήσαμε εκείνες τις στιγμές του «πειρατικού», όπως έλεγε τότε ο Γιώργος Χειλάκης περιγράφοντας τους αγώνες της εθνική μας στην Πορτογαλία. Όσοι ζήσαμε τα πρώτο γκολ της εθνικής σε Μουντιάλ σε αυτό της Αφρικής με την υπογραφή του Γιώργου Σαλπιγγίδη. Όσοι βιώσαμε την αγωνία των πέναλτυ όταν είχαμε περάσει για πρώτη φορά στην ιστορία μας στις 16 καλύτερες ομάδες του κόσμου, στο Μουντιάλ της Βραζιλίας.
Αγαπάμε την Εθνική, τα παιδιά που δίνουν τη καρδιά τους και βάζουν όλο το ταλέντο τους αλλά και τις δυνατές προσωπικότητες του Όττο Ρεχακλή, όπως τον είχαμε μετονομάσει κάνοντας τον Έλληνα, αλλά και του Φερνάντο Σάντος. Και από αυτούς ξεκίνησε η ομάδα μας να αποκτά σεβασμό από όλους τους αντιπάλους της. Και έτσι θέλουμε να συνεχίσει. Μπορεί οι παίκτες να αντιμετωπίζουν την απαξίωση τον τελευταίο καιρό αλλά είναι μια μεταβατική περίοδος. Θα περάσει και θα έρθουν άλλες επιτυχίες από τα νέα παιδιά μόλις βρουν τον τρόπο τους.
Και για αυτό η Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου θα είναι πάντα η επίσημη αγαπημένη μας. Γιατί μας ενώνει και μας πωρώνει.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑΑΡΧΕΙΟ
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑΑΡΧΕΙΟ

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ1940-41 ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ
Ζωγράφοι και Γελοιογράφοι Με τη κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου του 1940 ο κόσμος των Γραμμάτων και […]

Η γύμνια της Εύας και η ενοχή του θύματος: Μια κοινωνία που εξακολουθεί να αναζητά την αμαρτία στο λάθος πρόσωπο
Είναι πράγματι προοδευμένη μια κοινωνία που, ακόμη και το 2026, εξακολουθεί να αναζητά στην ενδυμασία και […]

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 1956
Χρόνια δύσκολα, φτωχικά, πολλά παιδιά σε κάθε αυλή, χαρούμενες παιδικές φωνές, παιχνίδια στους χωματόδρομους, μπάλα, τσιλίκι, […]
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Μνήμες Ολοκαυτώματος στα χωριά του ανατολικού Κιλκίς Κλειστό, Αμπελόφυτο και Κυδωνιά

Με πολυμηχάνημα ενισχύονται Πράσινο και Πολιτική Προστασία του δήμου Κιλκίς

Ευχαριστήριο του «ΒηματίΖΩ» για χρηματική δωρεά της Βιομηχανίας ΜΑΚΒΕΛ

Ο στατιστικός «καθρέφτης» της 4ης αγωνιστικής της α1 κατηγορίας ΕΠΣ Κιλκίς

Πάικο (Mount Paiko) # Ελληνικό Πανόραμα #

Σ.Ε.Π.Ε.Κ.: Από την πρωτοβουλία στην πράξη – Επιτυχημένη συνεργασία με την Επιμορφωτική Κιλκίς για την επιμόρφωση ΕΦΕΤ

Η ψυχική υγεία και τα συναισθήματα στο επίκεντρο δράσης του Γυμνασίου Γυναικοκάστρου Κιλκίς

Γρηγόρης Δημητριάδης: «Στο Μαξίμου είχα δύο συνεργάτες που παρακολουθούσαν μόνο τα τοπικά ΜΜΕ για να υπάρχει επαφή με την περιφέρεια»














