Οι γραμμές αυτές αποτυπώνονται στο ψηφιακό χαρτί μετά το παιχνίδι της επίσημης αγαπημένης με τη Σερβία και πριν το παιχνίδι με τη Γερμανία. Για όσους αγαπούν και το ποδόσφαιρο εκτός από την εθνική μας ομάδα και κατά τη προσωπική ταπεινή άποψη ενός απλού θεατή, αυτό που παρακολουθήσαμε ήταν χάρμα οφθαλμών.
Χαρακτηρισμός που σπάνια μπορείς να αποδώσεις στο ποδόσφαιρο της Εθνικής μας. Όχι γιατί δεν είχε ταλέντα και καλούς ποδοσφαιριστές και τα προηγούμενα χρόνια, αλλά γιατί κυρίως είχαμε μια αμυντικογενή προσέγγιση μιας και το ταλέντο μας ήταν από τη μέση και πίσω.
Και έρχεται αυτή η γενιά με ποδοσφαιριστές που παίζουν σε διαφορετικά και μεγάλα πρωταθλήματα και αποκτούν εικόνες και εμπειρίες πιο μεγάλες, πιο ουσιαστικές, πιο ολοκληρωμένες. Έτσι μπορεί η συνύπαρξη αυτών των διαφορετικών κομματιών να ανεβάσει την Ελλάδα στην ελίτ του Nations League και να την κάνει όχι μόνο να κρατήσει τη θέση της αλλά να τη διεκδικήσει, παίζοντας ποδόσφαιρο και δημιουργώντας με ομάδες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία.
Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις τόσο ταλέντο μαζεμένο σε μια εθνική που μας έχει χαρίσει τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια πολλές μοναδικές στιγμές, από την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος μέχρι τα πρώτα γκολ και την πρώτη πρόκριση σε παγκόσμια κύπελλα. Οι προσδοκίες προφανώς μεγαλώνουν αλλά αυτό είναι κάτι που δεν θα πρέπει να βαραίνει «μικρά παιδιά» αλλά να τα γεμίζει χαρά που παίζουν για να εμπνεύσουν.
Και εδώ είναι που έρχεται η στεναχώρια μου. Τα παιδιά αυτά εμπνέουν και αποτελούν πρότυπα, όχι επειδή το θέλουν απαραίτητα αλλά επειδή συμβαίνει. Κι αυτό θα έπρεπε να το έχουν στο νου τους. Όχι για να φέρονται καθώς πρέπει για τα μάτια του κόσμου αλλά για να ενστερνίζονται και να πορεύονται με τις αξίες του αθλητισμού όπως κατά κύριο λόγο πρεσβεύονται στα Ολυμπιακά ιδεώδη.
Το να σκοράρεις λοιπόν με την ομάδα σου στο εξωτερικό, απέναντι σε μια ανώτερη ομάδα είναι ένα κατόρθωμα που εννοείται θα πανηγυρίσεις. Ο πανηγυρισμός σου όμως αν δείχνει έπαρση και προσβάλλει κάποιον τότε θα πρέπει να σε κάνει να σκεφτείς κάποια πράγματα και φυσικά να έχει συνέπειες. Όση πίεση κι αν έχεις ώστε να είσαι ή να φαίνεσαι ο καλύτερος για να επιβιώσεις, καλό είναι να μάθεις να τη διαχειρίζεσαι. Είναι μια καλή αρχή για να δουλέψεις και το μέσα σου. «Πρέπει να ευχόμαστε να υπάρχει νους υγιής σε σώμα υγιές».
Από την άλλη όταν έχεις την τιμή να είσαι ένας από αυτούς που φορούν το εθνόσημο, πρέπει όχι μόνο να το αξίζεις αγωνιστικά αλλά και να το τιμάς. Σε ένα κόσμο λοιπόν που είμαστε αναλώσιμοι, καλό είναι να θυμόμαστε ότι όλοι τον ίδιο αγώνα δίνουν, σίγουρα όχι με τον ίδιο τρόπο, και ξεχωρίζουν όχι όσοι έβαλαν πέντε σημαντικά γκολ αλλά όσοι είχαν διάρκεια και χαρακτήρα.
