Νίκος Κωνσταντινίδης

Το να θυσιαζόταν κανείς για μια ιδέα σε άλλες εποχές θεωρούνταν ανδρεία και σοφία. Τώρα σοφία είναι να κερδίζεις από τους αγώνες άλλων. Ν’ ανεβαίνεις στο βάθρο του νικητή, χωρίς […]

Μεγάλωσα με της γιαγιάς και του παππού τα ακούσματα. Ένιωσα από παιδί τις ποντιακές λέξεις βαθιά ως το μεδούλι τους. Με αυτές χάρηκα, με αυτές πόνεσα και με αυτές έκλαψα. […]

Ο χρόνος κυλά πότε αργά και πότε γρήγορα μετρώντας χαρές και χίμαιρες. Καταμετρώντας μικρές στιγμές και ώρες μεγάλες. Για κάποιους είναι λαφρύς σαν το πούπουλο και γι’ άλλους βαρύς, σαν […]

Η μυθολογία θέλει την αλήθεια να είναι κόρη του Δία. Η φιλοσοφία την βλέπει ως θυγατέρα του χρόνου, σύμφωνα με το ρητό: ‘’Άγει εις φως την αλήθεια ο χρόνος’’. Ο […]

Προχωρημένο Φθιν-όπωρο. Οι οπώρες φθίνουν, πέφτουν από τα δέντρα. Γίνονται λίπασμα και τροφή. Τρέφουν τη ρίζα για να φέρει το νέο καρπό. Μέσα από τη ροή του χρόνου η ζωή […]

Όταν μετά από δέκα χρόνια πολιορκίας έπεσε η Τροία, από την επομένη κιόλας ημέρα, οι Έλληνες χωρίστηκαν στα δυο. Οι μισοί ήθελαν να επιστρέψουν το πρωί, ενώ οι άλλοι μισοί […]

Το μεγαλύτερο βάρος έχει εκείνο που δεν ζυγίζεται. Η σκιά δεν έχει βάρος, αλλά τα βήματά της είναι βαριά. Βαραίνουν και οι λέξεις στο νου του ανθρώπου, σαν γίνουν μνήμες […]

Ψάχνοντας πρόσφατα για μια λέξη στο λεξικό των «Λίντελ και Σκοτ» («Liddell & Scott»), το μάτι μου έπεσε πάνω στο ρήμα «έσαν», χρόνου παρατατικού, γ’ πρόσωπου πληθυντικού του ειμί, στην […]

«Ο λόγος, αν δεν δηλώνει καθαρά αυτό που εννοεί, δεν εκπληρώνει το ρόλο του. Ελληνίζειν είναι το ορθώς ονομάζειν», λέει ο Αριστοτέλης. «Όποιος επίσταται τα ονόματα, επίσταται και τα πράγματα, […]

Μόνο με καρδιά οδηγείται η καρδιά, λέει ο δάσκαλος των δασκάλων Πεσταλότσι. Όσα βιβλία κι αν έχει διαβάσει ένας δάσκαλος, αν δεν έχει μέσα του αγάπη, κι αν δε τρέφεται […]