Κοινωνία

«Έφυγε» αρκετά νωρίς ο Ιωσήφ Αλεξανδρίδης

«Φτωχότερη» αισθάνεται από την Παρασκευή 15.11.19 η κοινωνία του Κιλκίς, μετά το θλιβερό άγγελμα της απώλειας του καταξιωμένου μέλους της Ιωσήφ Αλεξανδρίδη.

Μία απώλεια που προκάλεσε θλίψη και «βαρύ» πένθος, καθώς ο εκλιπών υπήρξε από τους πλέον δραστήριους συμπολίτες μας στα κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά και συνδικαλιστικά δρώμενα του τόπου, με ιδέες, θέσεις και ενέργειες από εκείνες που δίνουν ώθηση σε κάθε τομέα.

Γόνος της πολύ γνωστής οικογένειας του Κιλκίς, από την Κρηστώνη, με την έντονη παρουσία στο επιχειρηματικό αλλά και επιστημονικό γίγνεσθαι της πόλης, ο Ιωσήφ Αλεξανδρίδης έδειξε από τα σχολικά ακόμη χρόνια το ανήσυχο δημιουργικό πνεύμα του αλλά και την έφεσή του σε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Η ολοκλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του συνέπεσε με το πρώτο σχολικό έτος μετά την πρώτη της απριλιανής δικτατορίας, δηλαδή με την αρχή της μεταπολίτευσης, ένα χρονικό σημείο το οποίο βρήκε τον Ιωσήφ, τον Σήφη των οικείων του, πλήρως συνειδητοποιημένο πολίτη, έτοιμο να ανταποκριθεί σε κάθε πρόκληση και απαίτηση.

Και ο Ιωσήφ Αλεξανδρίδης ανταποκρίθηκε με λαμπρές σπουδές αρχιτεκτονικής στην Ιταλία, ενεργό ανάμιξη στα αυτοδιοικητικά και γενικότερα στα πολιτικά κοινά του Κιλκίς και πλήθος κοινωνικών και φιλανθρωπικών πρωτοβουλιών. Επί πλέον καταξιώθηκε ως ειδικός στις αναπαλαιώσεις – ανακαινίσεις, με αποκορύφωμα την εκπληκτική αναπαλαίωση – ανακαίνιση της επί της Μητροπόλεως 26 νεοκλασικής οικίας, του «σπιτιού της Αμερικάνας» των παλαιοτέρων γενεών Κιλκισιωτών.

Ως «άνθρωπος της πιάτσας» ο Σήφης είχε «διεισδυτικότητα» σε όλους τους επαγγελματικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους, ακριβώς επειδή «μέτρο» γι αυτόν ήταν πάντα ο άνθρωπος, ενώ συγχρόνως ήταν «οικείος» του ανοικτού διαλόγου και των «ανοιγμάτων» προς πάσαν κατεύθυνσιν και «ξένος» προς την μονόπλευρη εμμονή και τα «στεγανά». Γι αυτό, ακριβώς ήταν «ανοικτός» για όλους και αποδεκτός από όλους.

Εκείνο, πάντως, το οποίο «απογείωσε» τα τελευταία χρόνια το όνομα και την φήμη του και τον καταξίωσε ως συμπολίτη σε όλες τις γενιές των σημερινών Κιλκισιωτών είναι η ανιδιοτελής, ουσιαστική και καθοριστική συμβολή του στην αντιμετώπιση του Προσφυγικού – Μεταναστευτικού.

Είτε ενεργώντας κατ’ ευθείαν ο ίδιος, με προσωπική συνεισφορά και κινητοποίηση συμπολιτών είτε αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες δραστηριοποίησης φορέων είτε συντονίζοντας αντίστοιχες άλλων, ο Ιωσήφ Αλεξανδρίδης έδρασε σε σχέση με αυτό το σοβαρό όσο και πολύπλοκο ζήτημα κατά τρόπο, χάρη στον οποίο αυτό αμβλύνθηκε σημαντικά στον νομό, με επακόλουθο αυτός να υποστεί σε ανεκτό βαθμό τις επιπτώσεις τον πρώτο καιρό και κατόπιν να μην το αντιμετωπίζει στον βαθμό, που συμβαίνει με άλλες περιοχές.

Εν προκειμένω ο εκλιπών, με σαφή τον διαχωρισμό των αναξιοπαθούντων συνανθρώπων από τους αδίστακτους διακινητές ψυχών, προέβη σε παρεμβάσεις ουσιαστικού περιεχομένου και αντικρύσματος, προσφέροντας ακόμη και σε κεντρικό επίπεδο ένα φωτεινό παράδειγμα αντιμετώπισης κάθε ζητήματος «στην καρδιά» του και αποτελεσματικής διαχείρισής του.

Επομένως, προσέφερε σημαντική υπηρεσία που δεν περιορίζεται μόνο στον τόπο καταγωγής του.
Και τόσο γι αυτόν όσο και για όλους τους προαναφερθέντες λόγους η απώλεια του Ιωσήφ Αλεξανδρίδη αφήνει την αίσθηση σημαντικού κενού στην κοινωνία του Κιλκίς, συν το ότι συνέβη αρκετά νωρίς.

Διότι, ήταν ένας συνάνθρωπος και συμπολίτης με αείποτε σπινθηροβόλο πνεύμα, ζωντάνια και ενέργεια, άρα είχε πολλά ακόμη να προσφέρει στον τόπο. Ωστόσο, αυτό, το οποίο «έκλεισε», είναι απλώς ο κύκλος της επίγειας ζωής του.

Το πνεύμα του, ο βίος του και η προσφορά του είναι και θα είναι για πάντα εδώ, διατηρώντας ανεξίτηλη την μορφή του στην συλλογική συνείδηση και την μνήμη του αιωνία. Και από εκεί, από τα «ουράνια δώματα», θα συνεχίσει να νοιάζεται για τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Καλό κατευόδιο συμπολίτα, φίλε και συμμαθητά Σήφη.

Περισσότερα
Δείτε ακόμα

Εύκολο… να μετρηθούν

Μέγα το πλήθος κατά την ομιλία Κασσελάκη στο Κιλκίς. Το πλήθος… των αστυνομικών συνοδείας και των υποψηφίων ευρωβουλευτών! Το άλλο […]