Η πρώτη που μας αναγνώρισε

Ο κάθε Έλληνας, και ειδικότερα ο Κιλκισιώτης, πλειοδοτεί σε φιλότιμο και διάθεση, όταν καλείται να συνεισφέρει, σύμφωνα με το όποιο «βαλάντιό» του, στην ανακούφιση συνανθρώπων πληγέντων από οποιαδήποτε φυσική καταστροφή.

Και τούτο αφορά σε πληγέντες είτε εντός είτε εκτός συνόρων, με ουκ ολίγα «φωτεινά» παραδείγματα, με πλέον πρόσφατο αυτό της ανθρωπιστικής βοήθειας, που συγκέντρωσαν οι Κιλκισιώτες γιά τους πυρόπληκτους της Βόρειας Εύβοιας.

Με δεδομένα τα ανωτέρω, θα αποτελούσε αιτία θετικής αναφοράς στις διοικήσεις της περιφερειακής ενότητάς μας και των δύο δήμων της μία εκ μέρους των πρωτοβουλία συγκέντρωσης ανθρωπιστικής βοήθειας γιά τους, επίσης προσφάτως, πληγέντες από δεύτερο μέσα σε εννέα έτη μεγάλο καταστρεπτικό σεισμό συνανθρώπους μας στην Αϊτή.

Τους κατοίκους, δηλαδή, της χώρας που πρώτη αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Ελλάδος λίγες ημέρες μετά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, πριν κάν … σχηματισθεί και συγκροτηθεί το ελληνικό κράτος!
Θα ήταν μία πράξη με τεράστια συμβολική σημασία από πλευράς αιρετών του νομού, που θα τον «απογείωνε» στην συνείδηση όχι μόνο της ελληνικής αλλά και της διεθνούς κοινής γνώμης.

Χώρια η ευγνωμοσύνη του πολύπαθου λαού της Αϊτής προς τον κιλκισιώτικο.

Αν μη τι άλλο αξίζει να την «δουν» οι αιρετοί μας την σκέψη αυτή του παλαίμαχου συναδέλφου τους και καλού συμπολίτη Βασίλη Άτσαλα, με την οποία η στήλη «συμπλέει» ήδη από την εποχή της προηγούμενης συμφοράς που υπέστη αυτή η μικρή χώρα της Καραϊβικής με τους μεγαλόκαρδους ανθρώπους.