«Έξωση» φορέων της Δοϊράνης από της εγκαταστάσεις του παλαιού σταθμού
Αντιδράσεις προκαλει κυρίως σε τοπικούς πολιτιστικούς και αθλητικούς φορείς όπως ο πολιτιστικός αθλητικός σύλλογος Δοϊράνης, ο σύλλογος παλαιμάχων «Μέγας Αλέξανδρος» και ο πολιτιστικός σύλλογος «Δόβηρος» η πρωτοβουλία της ΓΑΙΑΟΣΕ ΑΕ να προχωρήσει στην εκμίσθωση σε ιδιώτες των κτιριακών εγκαταστάσεων του μεθοριακού σταθμού Δοϊράνης τα οποία ανήκουν στην ιδιοκτησία της, μετά την σύσταση ως επιχείρηση δημόσιας ωφέλειας με μέτοχο το ελληνικό Δημόσιο, που δραστηριοποιείται στον χώρο της ανάπτυξης και διαχείρισης της σιδηροδρομικής ακίνητης περιουσίας, καθώς στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω ΑΠΕ.
Και τούτο διότι βάσει των ανωτέρω και των προθέσεων των νέων εκμισθωτών οι φορείς θα πρέπει να εκκενώσουν τους χώρους των εν λόγω εγκαταστάεων που χρησιμοποιούν εδώ και πάρα πολλά χρόνια γιά τις ανάγκες τους, μετά από σχετική παραχώρηση της τότε δημοτικής αρχής της Δοϊράνης, που όμως με βάση τα επίσημα στοιχεία δεν συμπεριλαμβάνεται στις υπηρεσίες, οι οποίες με πρωτόκολλο παραλαβής της έχει παραχωρηθεί με σχετική νομαρχιακή απόφαση πάνω στην βάση σχετικού Προεδρικού Διατάγματος του 1987 από πλευράς του ΟΣΕ η χρήση συγκεκριμένων χώρων.
Οπως δήλωσε στην «Η» ο υπεύθυνος της επιχείρησης γιά την Βόρειο Ελλάδα Βασίλης Διαμαντάκης στο εν λόγω πρωτόκολλο γίνεται παραχώρηση προς χρήσιν εγκαταστάσεων του ΟΣΕ, που σήμερα ανήκουν στην ΓΑΙΟΣΕ ΑΕ, στις τότε υπηρεσίες του ιδρυθέντος μεθοριακού σταθμού του τελωνείου, της αστυνομίας, της κτηνιατρικής υπηρεσίας, των ΕΛΤΑ, της Εθνικής Τράπεζας, και του ΕΟΤ, και ως εκ τούτου, η συνέχισή του υφίσταται μόνον γιά τις δύο πρώτες ενεργές εξ αυτών.
Εξ ου και η νέα εκμίσθωση των εγκαταστάσεων που αφορούν στις λοιπές κτιριακές εγκαταστάσεις, την χρησιμοποίηση των οποίων από τους συλλόγους ουσιαστικώς δεν αναγνωρίζει.
Σε αντίθεση με τους αντιδρώντες στην προοπτική αποχώρησης συλλόγους της ακριτικής περιοχής όπως του προέδρου του συλλόγου παλαιμάχων ποδοσφαιριστών «Μέγας Αλέξανδρος» Γεωργίου Δήμπαλα, που υπεραμύνονται του δικαιώματος παραμονής τους σε αυτές θέτοντας ως κριτήρια την δραστηριότητά τους αλλά και την απόφαση των τότε δημοτικών αρχών γιά την παραχώρησή των, τονίζοντας «ότι μόνον εφ’ όσον υπάρχει ανάλογη περί αποχωρήσεώς των θα το πράξουν» στην λογική βεβαίως οτι αυτή θα συνοδεύεται από την εξεύρεση νέας στέγης.
