Κατά μάνα, κατά κύρη…ή το μήλο κάτω από τη μηλιά
Γράφει ο Βασίλης Αθανασιάδης
Ο θυμόσοφος λαός μας, αυτός που χαρακτηρίζει επιγραμματικά πρόσωπα και καταστάσεις, λέει “κατά μάνα, κατά κύρη… φτιάξανε και γιό ζαφείρι”, ή με άλλα λόγια, “το μήλο, κάτω από τη μηλιά”.
Ήταν Δεκέμβριος του 1978 όταν για πρώτη φορά μετείχα στην διοίκηση, ως γενικός γραμματέας στον παλαιότερο πολιτιστικό σύλλογο της πόλης μας, του συλλόγου Ποντίων Πολυκάστρου & Περιχώρων ” Οι Ακρίτες”.
Ο σύλλογος τότε στεγαζόταν σε ενοικιαζόμενο κτίριο κοντά στην κεντρική πλατεία, στην οδό Περικλέους 10 και ακριβώς απέναντι στον αριθμό 11 της Περικλέους λειτουργούσε χώρος εστίασης – ταβέρνα, αυτή του κ. Γιάννη Γκαντίδη.
Εκεί πρωτογνώρισα τα δύο υπέροχα παιδιά του κ. Γιάννη Γκαντίδη, τον 11χρονο τότε Χρήστο και την αδελφή του Ιωάννα, η οποία ήταν και μέλος του χορευτικού μας για αρκετά χρόνια.
Χαρακτηριστική ήταν η ευγένεια αυτών των παιδιών, ο χαρακτήρας, το ήθος τους, η φιλομάθεια τους και η αγάπη τους για την παράδοση, Ποντιακή και Θρακιώτικη.
Τα χρόνια πέρασαν, τα παιδιά μεγάλωσαν, σπούδασαν και έκαναν τις δικές τους οικογένειες και πορεύονται στη ζωή τους.
Ο Χρήστος Ι. Γκαντίδης μετά το πέρας των πανεπιστημιακών του σπουδών, εντάχθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα, στο οποίο υπηρέτησε ευδοκίμως ως Διοικητής των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών του νομού Κιλκίς με το βαθμό του Πυράρχου.
Στις τακτικές κρίσεις του Πυροσβεστικού Σώματος, προήχθη στο βαθμό του Αρχιπυράρχου και με την ολοκλήρωση της θητείας του πριν από λίγο καιρό αποχώρησε από την ενεργό υπηρεσία του Πυροσβεστικού Σώματος.
Η Μαρία, ο Γιάννης και ο Εύζωνας μας, ο Θωμάς, με την στολή των Μακεδονομάχων
Η οικογένεια
Στο δρόμο της ζωής του Χρήστου μας, ευλογία Θεού, βρέθηκε η Μαρία Συμεωνίδου του Μιχαήλ, από Αξιούπολη, με πατέρα Πόντιο και μητέρα Πολυκαστρινή Σιναπλιώτισα.
Πορεύονται στη ζωή τους αρμονικά, με πολύ αγάπη, με αλληλοεκτίμηση, σεβασμό και τήρηση των Ελληνοχριστιανικών πααδόσεων, όπως διδάχθηκαν απ΄τους γονείς τους.
Η οικογένεια είναι παράδειγμα προς μίμηση, ακόμα μεγαλύτερη ευλογία ήταν η απόκτηση τριών παιδιών, όλα αγόρια, λεβεντόπαιδα, τιμή και καμάρι, των γονιών, των παππούδων τους, αλλά και όλης της κοινωνίας του Πολυκάστρου, της Αξιούπολης και όχι μόνον.
Ο Εύζωνάς μας
Το τρίτο τέκνο της οικογένειας.
O Γκαντίδης Θωμάς του Χρήστου και της Μαρίας γεννήθηκε την 27 Μαρτίου 2001.
Τα μαθητικά του χρόνια έως και το Γυμνάσιο μαθήτευσε στην γενέτειρα πόλη του, το Πολύκαστρο.
Ακοίμητος φρουρός ο Θωμάς μας μπροστά στο Μ.Α.Σ.
Ταλαντούχος στο άθλημα του «μπάσκετ», έκανε τα πρώτα μπασκετικά του βήματα στις Ακαδημίες του “Εύαθλου” Πολυκάστρου (2010 – 2014) μεταπήδησε στο “Αετό” Κιλκίς (2014 – 2016) και στην συνέχεια από 2016 – 2019 στα “Εκαπαιδευτήρια Μαντουλίδη” Θεσσαλονίκη, όπου και μαθήτευσε με υποτροφία στις τρεις τάξεις (Α΄, Β΄& Γ΄) του Γενικού Λυκείου.
Ο Θωμάς αποκόμισε πολλές μαθητικές διακρίσεις τόσο στο Γυμνάσιο Πολυκάστρου όσο και στα “Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη”.
Από εκεί ως τελειόφοιτος πέτυχε την εισαγωγή του το έτος 2019, στην Γ΄βάθμια εκπαίδευση και συγκεκριμένα στο Πολυτεχνείο του Α.Π.Θ. στην Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών.
Ο Θωμάς μας με Κρητική στολή στην Ακρόπολη
Είναι κάτοχος Διπλώματος “Διαιτητού Καλαθοσφαίρισης” από το έτος 2019 & “Αξιολογημένος Διαιτητής Εθνικών Κατηγοριών” από το 2023.
Την στρατιωτική του θητεία επέλεξε ο ίδιος να καταταγεί στο “Τιμητικό Λόχο Ευζώνων” της “Προεδρικής Φρουράς Ελλάδας”, όπου υπηρέτησε ολοκληρώνοντας επιτυχώς την δύσκολη ψυχοσωματική εκπαίδευση, αποκομίζοντας τίτλους και εύφημες μνείες ως «καλύτερο ζευγάρι Φρουράς Μ.Α.Σ.» και αργότερα ως «εκπαιδευτής νέας σειράς» για την αποδοτικότητα, την πειθαρχεία του και ακεραιότητα του, αλλά και για τις ώρες (πάνω από 220 ώρες) υπηρεσίας του, στο Μνημείο Αγνώστου Στρατιώτη (Μ.Α.Σ.).
Παρέλαση Ευζώνων στο κέντρο της Αθήνας
Μέχρι και την ημέρα απολύσεως του, 20 Φεβρουαρίου το 2026 ο Θωμάς φόρεσε σχεδόν όλες τις στολές της Προεδρικής Φρουράς, φυσικά και την Ποντιακή Στολή με ιδιαίτερη υπερηφάνεια δίνοντας, μεγάλη χαρά και στον Πόντιο Αξιουπολίτη παππού τον κ. Μιχάλη Συμεωνίδη.
Με αφορμή την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου (19 Μαΐου), προβάλουμε και καμαρώνουμε τον Θωμά με την Ποντιακή στολή που με περηφάνια φοράει κατά τη θητεία του στην Προεδρική φρουρά.
Ο Θωμάς στο άγημα της Προεδρικής Φρουράς “Ζιπκοφόρος” δηλαδή φορώντας την παραδοσιακή στολή
των ένοπλων Ελλήνων του Πόντου (Ζίπκα).
Τα άλλα δύο παιδιά-διαμάντια του Χρήστου και της Μαρίας
Τα αδέρφια του Θωμά, ο πρωτότοκος Ιωάννης (γεν. 1996) υπηρετεί ως Αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού (απόφοιτος Σ.Σ.Ε.) και σήμερα φέρει τον βαθμό του Υπολοχαγού Ειδικών Δυνάμεων (Αλεξιπτωτιστής, Καταδρομέας), ενώ ο δευτερότοκος Μιχάλης υπηρετεί ως ιατρός την ειδικότητα του Ορθοπεδικού Χειρούργου στην Κλινική του Γ.Ν. Κιλκίς (απόφοιτος Ιατρικής Σχολής Α.Π.Θ.).
Εδώ μπορούμε να πούμε, “τα μήλα, κάτω από τη μηλιά.
Θερμά συγχαρητήρια στους αγαπητούς μας Χρήστο και Μαρία και βέβαια στους περήφανους παππούδες, τον κ. Γιάννη και τον κ. Μιχάλη, για τα υπέροχα παιδιά και εγγόνια τους, που τιμούνε και προβάλουν το τόπο μας.
