«ΛΕΣΧΗ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΗΣ» – 1928
Γράφει ο Χρήστος Π. Ίντος
Στις 9 Δεκεμβρίου 1928 ομάδα πολιτών της Γουμένισσας συγκεντρώθηκε με σκοπό να ιδρύσει Σύλλογο με την επωνυμία «ΛΕΣΧΗ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΗΣ». Να καταρτίσει σχετικό καταστατικό, να εκλέξει προσωρινό Διοικητικό Συμβούλιο και να υποβάλει τα απαραίτητα δικαιολογητικά στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης για την αναγνώριση του νέου τότε σωματείου. Παρόντες ήταν: Αριστείδης Νικοδέλης, Επαμεινώνδας Γεραντώνης, Στέφανος Τζαμπάζης, Χρήστος Ιωακειμίδης, Νικόλαος Παπαγεωργίου, Αθανάσιος Αδαμόπουλος, Γεώργιος Σαμαράς, Μόσχος Γλύστρας, Ιωάννης Γάτσος, Χρήστος Παζαρέντης, Χρήστος Μαλέγκος, Αθανάσιος Ζάχος, Γεώργιος Σιαμίδης, Περικλής Αθανασιάδης, Φίλιππος Αχτζόγλου, Ιωάννης Στρατάκος, Αλέξανδρος Σάββας, Αντώνιος Χατζηγιάννης, Κωνσταντίνος Μαυράκης, Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος και Αντώνιος Πολύζος.
Τα ιδρυτικά μέλη ήταν προϊστάμενοι και υπάλληλοι υπηρεσιών, εκπαιδευτικοί, έμποροι, δικολάβοι, μεταξουργοί, φαρμακοποιός, οδοντίατρος και άλλοι. Οι περισσότεροι από τη δεκαετία του 1920 και μετέπειτα διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στα κοινά της Γουμένισσας, της επαρχίας Παιονίας αλλά και πέραν αυτών.
Το σχέδιο του καταστατικού που εγκρίθηκε από τη συνέλευση της 9ης.12.1928 περιλάμβανε δεκαοκτώ άρθρα. Ήταν σύντομα και διακρίνονταν για τη σαφήνεια και την ακρίβεια σκέψεων και προτάσεων που συμπεριλήφθηκαν στο κείμενο. Στα δύο πρώτα άρθρα διατυπώνονταν η προτεινόμενη επωνυμία του Συλλόγου και οι σκοποί του. Αποσκοπούσαν στην επιμόρφωση και την ψυχαγωγία των μελών, στην πραγματοποίηση διαλέξεων επιστημονικού και γενικότερου ενδιαφέροντος.
Τα άρθρα τρίτο, τέταρτο, πέμπτο και έκτο όριζαν πως μέλη μπορούσαν να είναι οι κάτοικοι της Γουμένισσας, οι υπάλληλοι εποικισμού (ήταν περίοδος αποκατάστασης του προσφυγικού ελληνισμού), άνθρωποι των γραμμάτων της επαρχίας Παιονίας, επαγγελματίες, παρεπιδημούντες έμποροι, αντιπρόσωποι εταιριών κλπ. Διακρίνονταν σε τακτικά και ανεπιστέλλοντα. Ορίζονταν το χρηματικό ποσό εγγραφής και ετήσιας συνδρομής και η διαδικασία διαγραφής μέλους που αντιστρατεύονταν του σκοπούς του Συλλόγου μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου.
Η Διοίκηση ήταν πενταμελής (πρόεδρος, αντιπρόεδρος, γραμματέας, ταμίας, μέλος) και ετήσιας θητείας. Ένα από τα μέλη και για ένα μήνα ορίζονταν κοσμήτορας με σκοπό να εποπτεύει για την ομαλή λειτουργία του Συλλόγου. Η Γενική Συνέλευση πραγματοποιούνταν την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου, οι εκλογές διεξάγονταν με μυστική ψηφοφορία και αναλυτικά ορίζονταν τα καθήκοντα των μελών του ΔΣ, το οποίο συνεδρίαζε μια φορά κάθε μήνα. Προβλέπονταν τρόποι εξεύρεσης πόρων, δωρεών από το ύψος των οποίων ορίζονταν οι δωρητές, ευεργέτες και μεγάλοι ευεργέτες του φορέα (άρθρα επτά ως δεκαπέντε).
Στα τρία τελευταία άρθρα (δεκαέξι – δεκαοκτώ) αναφέρονταν τα σχετικά με την τροποποίηση του καταστατικού, την τυχόν διάλυση του Συλλόγου που θα συντελούνταν, αν τα εναπομείναντα μέλη ήταν λιγότερα των επτά. Στην περίπτωση διάλυσης τα περιουσιακά στοιχεία θα περιέρχονταν στην τοπική Φιλόπτωχη Αδελφότητα “Η ΕΛΕΟΥΣΑ”. Η σφραγίδα ήταν κυκλική έχοντας περιμετρικά την επωνυμία «ΛΕΣΧΗ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΗΣ» και στο κέντρο την ένδειξη: “ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ – 1928”.
Στο πρώτο ΔΣ συμμετείχαν οι: Αριστείδης Νικοδέλης, Αναστάσιος Πολύζος, Ιωάννης Στρατάκος, Ιωάννης Γάτσος και Κωνσταντίνος Μαυράκης. Έχει ενδιαφέρον η δράση και η πορεία του καθενός εξ αυτών, όπως και των άλλων ιδρυτικών μελών, πέρα από τη Λέσχη. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως ο πρόεδρος Αριστείδης Νικοδέλης (1888-1975) ήταν εφοριακός υπάλληλος. Κατάγονταν από τον Κοκκινοπλό Ολύμπου και διετέλεσε Δήμαρχος Κατερίνης το 1944 και τη διετία 1951-1952.
Η «ΛΕΣΧΗ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΗΣ» ήταν ένας από τους πολλούς Συλλόγους που ιδρύθηκαν και δραστηριοποιήθηκαν στη Γουμένισσα και την επαρχία της από την απελευθέρωση (1912) ως και την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1939). Η λειτουργία των Συλλόγων εκείνων ήταν ένδειξη της ενδιαφέρουσας κοινωνικής, πολιτιστικής και πνευματικής κίνησης στην κωμόπολη της Γουμένισσας και την επαρχία της, την Παιονία. (Πηγή, ΙΑΜ/Δικ. 1.10/437).
