24ωρη Πανελλαδική – Πανδημοσιοϋπαλληλική Απεργία 16 Δεκεμβρίου 2025

ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ

ΤΡΙΤΗ 16 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΙΛΚΙΣ 7.30 μ.μ.

“Τίποτα δε χαρίζεται, όλα κατακτώνται”.

Αυτός που κατακτά είναι αυτός που ιδρώνει. Και δικαιούται να κάνει κουμάντο στα αγαθά του ιδρώτα του. Γι’ αυτό όλος ο κόσμος που παλεύει, που δημιουργεί για τη ζωή του αυτές τις μέρες βρίσκεται στο πλευρό του αγώνα των αγροτών και των κτηνοτρόφων. Θα πετύχει αυτός ο αγώνας, όχι μόνο γιατί είναι δίκαιος, αλλά γιατί αυτοί που εκμεταλλεύονται τον μόχθο όσων σήμερα βρίσκονται στα μπλόκα δεν παράγουν τίποτα, δεν αξίζουν τίποτα και ιστορική τους μοίρα είναι να εκλείψουν.

Το ξεκαθαρίζουμε: είμαστε με τα μπλόκα! Γιατί οι ίδιοι που ξεπαραδιάζουν τους αγρότες με την υψηλή φορολογία ξεζουμίζουν κι όλο το λαό με τη φοροληστεία του κρατικού προϋπολογισμού, γιατί αυτοί που βγαίνουν κερδισμένοι αγοράζοντας πάμφθηνα την αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή, μεσάζοντες, παρασιτικοί μεγαλέμποροι και αλυσίδες σούπερ μάρκετ είναι αυτοί που κερδίζουν κι από όλους τους υπόλοιπους πουλώντας τα ίδια προϊόντα πανάκριβα στο ράφι.

Μήπως όσοι βρίσκονται στους δρόμους δε θέτουν ζητήματα που αγγίζουν όλους μας όπως φτηνή ενέργεια (ρεύμα και πετρέλαιο), θέματα που αφορούν την προστασία της δουλειάς τους (εξασφαλισμένες κατώτατες τιμές πώλησης, φτηνά λιπάσματα και φυτοφάρμακα, δωρεάν εμβολιασμό των αιγοπροβάτων με κρατική μέριμνα;)

Άραγε δε βάζουν θέματα υποδομών (όπως αντιπλημμυρικά έργα) και βελτίωσης των κοινωνικών παροχών στην επαρχία, ώστε να μπορέσει να κρατήσει νέους ανθρώπους και ζευγάρια (ενάντια στο κλείσιμο και τη συρρίκνωση σχολείων, στο κλείσιμο υπηρεσιών όπως εφορίες και ΕΛΤΑ, στην υποβάθμιση νοσοκομείων;)

Σάμπως δε βάζουν στο τραπέζι θέματα διαφθοράς; Αν δεν κερδίσουν οι αγρότες τα αιτήματά τους, θα δούμε, με τους μισθούς να παραμένουν καθηλωμένοι, τις τιμές σε γεωργικά, γαλακτοκομικά προϊόντα και κρέας να εκτοξεύονται ακόμη περισσότερο.

Τριάντα χρόνια τώρα οι αιτίες των μπλόκων παραμένουν οι ίδιες. Η Ελλάδα του σμπαραλιασμένου πρωτογενή τομέα, η χώρα που εισάγει λεμόνια από την Αργεντινή και κρεμμύδια απ’ την Αυστρία, είναι η Ελλάδα της ευρωπαϊκής ένωσης και των πολιτικών της που ακολούθησαν πιστά όσοι κυβέρνησαν.

Κι ενώ το 1980 υπήρχε πλεόνασμα αγροτικών προϊόντων, ήδη από το 1981, δύο μόλις χρόνια μετά την είσοδό μας στην τότε Ε.Ο.Κ., άρχισαν να εμφανίζονται ελλείμματα στο γεωργικό μας ισοζύγιο που σχεδόν άμεσα γιγαντώθηκαν.

Πλέον μάθαμε για τα καλά…΄΄από πού πάνε για την Ευρώπη΄΄ και πώς θα κατακτούσαμε την τελευταία με τις εξαγωγές μας. Πάνε από την πεταμένη στις χωματερές σοδειά και την κοινή αγροτική πολιτική (Κ.Α.Π.) που δίνει τη δυνατότητα σε μη δικαιούχους να εισπράττουν επιδοτήσεις.

Τα χρήματα των επιδοτήσεων δεν είναι λεφτά βιομηχάνων, εφοπλιστών κι ενεργειακών κολοσσών. Είναι δικά μας χρήματα μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων και συνταξιούχων που η ευρωπαϊκή ένωση δίνει με σκοπό: να παράγουν οι μικρομεσαίοι και να πουλάνε σε χαμηλές τιμές στους μεγαλοεξαγωγείς και μεγαλοβιομηχάνους. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης του ΟΠΕΚΕΠΕ ανεξαρτήτως του σκανδάλου.

Την ίδια ώρα η γη συγκεντρώνεται στα χέρια των μονοπωλίων που φτιάχνουν τα σύγχρονα τσιφλίκια. Αυτά είναι που παίρνουν και το μεγαλύτερο ποσοστό των επιδοτήσεων (το 80% των αγροτών παίρνουν μόλις το 20% των τελευταίων) ενώ και τα ποσά που διατίθενται για τις αποζημιώσεις είναι πλέον μικρότερα προς χάριν της πολεμικής τους οικονομίας.

Τριάντα χρόνια τώρα, με σταθμό τα ξεφουσκωμένα λάστιχα των τρακτέρ, παραμένει ίδια και η εμμονή της κρατικής βίας και καταστολής απέναντι στους αγωνιζόμενους αγρότες. Ακραίο είναι το μπλόκο ή μήπως είναι οι αγρότες της Θεσσαλίας που μετά τις πλημμύρες κι ενώ τους χρωστούν αποζημιώσεις καθάρισαν μόνοι τα χωράφια τους απ΄ τα φερτά υλικά, για να τα σπείρουν και να πουλήσουν τελικά κάτω του κόστους; Ή δεν είναι ακραίο οι κτηνοτρόφοι που αναγκάζονται να σφάζουν τα κοπάδια τους;

Μετά την αποτυχία ενεργοποίησης του κοινωνικού αυτοματισμού, την καταστολή με τα ΜΑΤ, τα χημικά, τις κλούβες σε ξέφρενες πορείες ανάμεσα στους διαμαρτυρόμενους, η παραίνεση της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου για επ’ αυτοφώρω συλλήψεις αποδεικνύει για μία ακόμη φορά τα αυξημένα αντανακλαστικά της αστικής δικαιοσύνης στην αντιμετώπιση του ΄΄εχθρού λαού΄΄, όταν ο τελευταίος διεκδικεί. Αντανακλαστικά που αδυνατίζουν, όταν διακυβεύονται συμφέροντα των λίγων, οι νεκροί εκτός Μ.Ε.Θ., τα καρτέλ, το έγκλημα των Τεμπών, το σκάνδαλο των υποκλοπών αλλά και του ίδιου του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ο αγώνας μας, των υγειονομικών, για δημόσια δωρεάν υγεία με παροχή υψηλού επιπέδου υπηρεσιών για όλους είναι κοινός με των αγροτών στα πλαίσια σφυρηλάτησης του αντικαπιταλιστικού-αντιμονοπωλιακού λαϊκού μετώπου. Είναι αγώνας ενάντια στη φτωχοποίηση, στο ξεπούλημα των κοινωνικών παροχών για χάρη των λίγων.

Το είπαμε, τίποτα δε χαρίζεται και οι περισσότεροι από εμάς ξέρουμε δε θα κερδίσουμε ούτε μία φορά το…τζόκερ! Κι όμως, κρατάμε την τύχη στα χέρια μας στο δρόμο της συνειδητοποιημένης, οργανωμένης αγωνιστικής διεκδίκησης! Τρίτη 16 του Δεκέμβρη συμμετέχουμε στην πανελλαδική απεργία και παίρνουμε μέρος στην απεργιακή συγκέντρωση στις 7.30 μ.μ. στην πλατεία Ειρήνης του Κιλκίς.

Συμπαραστεκόμαστε στους αγωνιζόμενους αγρότες και κτηνοτρόφους, καταψηφίζουμε τον φορομπηχτικό προϋπολογισμό των πετσοκομμένων προβλέψεων για παιδεία και υγεία, των ματωμένων πρωτογενών πλεονασμάτων και της πολεμικής οικονομίας, παίρνουμε τη δική μας θέση για αυξήσεις στους μισθούς, για πραγματικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας που το μισθό δε θα καθορίζει ένας αλγόριθμος, με προστασία από απολύσεις, που θα έχουν πραγματικά καθολική ισχύ και οι εργαζόμενοι μέσω των ομοσπονδιών θα συμμετέχουν στη διαμόρφωσή τους. Δίνουμε τη μάχη μας για μέτρα ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για 7ωρο-5ήμερο-35ωρο!

Τέλος, χαιρετίζουμε ως ιστορική για το κίνημα την προχθεσινή για πρώτη φορά ανάδειξη της ΔΑΣ ως πρώτη δύναμη στην ΑΔΕΔΥ. Με τη στάση και την επιλογή τους οι εκπρόσωποι έδωσαν ηχηρό χαστούκι στην παράταξη της κυβέρνησης ως γνήσιο εκφραστή της αντιλαϊκής πολιτικής αλλά και στις δυνάμεις της σαπισμένης και ξεπερασμένης σοσιαλδημοκρατίας των αυταπατών του καλού κεφαλαίου και του συμβιβασμού.

Το αποτέλεσμα του συνεδρίου δυναμώνει την προοπτική, είναι η ζωντανή έκφραση της ανόδου των ταξικών αγώνων για τη ζωή που μας αξίζει βάσει του παραγόμενου πλούτου και των επιστημονικών-τεχνολογικών δυνατοτήτων.

Και στο χώρο του νοσοκομείου θα συνεχίσουμε ακούραστα κι αποφασιστικά μαζί με όλους τους εργαζόμενους να είμαστε στην πρώτη γραμμή, να οργανωθεί ο αγώνας μας, να αναζωογονηθεί το σωματείο, να μπει ορμητικά στον αγώνα σε συνδυασμό με τους εργάτες του ιδιωτικού τομέα, την ξεσηκωμένη αγροτιά, τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης, τα παιδιά μας σε σχολεία και πανεπιστήμια!

Όλοι και όλες στο σωματείο! Όλοι και όλες στον αγώνα!