«Ποντιακά ανέκδοτα» γιά …κάθε Έλληνα

Πολιτισμός /

Δεν είναι απλός πνευματικός άνθρωπος. Είναι ένας «φάρος» του Πνεύματος με ένα πλούσιο, πολυποίκιλο όσο και ουσιαστικό συγγραφικό και λογοτεχνικό έργο, που επιβεβαιώνει πανηγυρικώς αυτόν τον χαρακτηρισμό.

Έναν χαρακτηρισμό, τον οποίο ο καλός, σεβάσμιος και καθ’ όλα ΑΞΙΟΣ συμπολίτης μας, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, Δημήτρης Νικοπολιτίδης «κατέκτησε» έχοντας δοθεί ψυχή τε και σώματι, σε όλο τον μακρό βίο του, στην υπόθεση της διαφύλαξης της ελληνικής Γραμματείας, και ειδικότερα της διαιώνισης των πολιτιστικών και πνευματικών παραδόσεων του Ελληνισμού του Πόντου, καταλαμβάνοντας επαξίως και περιόπτη θέση μεταξύ εκείνων που συνέδεσαν τα ονόματά τους με την ανάδειξη του χώρου του Πνεύματος στο Κιλκίς.
ΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Και ο φιλόλογος και θεατρικός συγγραφέας Δημήτρης Νικοπολιτίδης είναι ένας «άσβεστος φάρος» του πνεύματος αφού ακόμη και τώρα, που διανύει την …δέκατη δεκαετία της ζωής του, παραμένει …ανύστακτος θεματοφύλακας των πολιτιστικών ιδεωδών μας, άοκνος ερευνητής και ακούραστος δημιουργός, συνεχίζοντας να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες σε τομείς, που συμβάλλουν στην πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη του τόπου και της ποιότητας ζωής του.

Τελευταίο «προϊόν» της παραγωγικής εντρύφησής του σε θέματα σχετιζόμενα με την πολιτιστική φυσιογνωμία του Ελληνισμού του Ποντου το συγγραφικό πόνημα με τίτλο «Ποντιακά Ανέκδοτα», που κυκλοφόρησε εσχάτως από τις εκδόσεις Κυριακίδη.

Όπως καθίσταται ευθύς αμέσως αντιληπτό από τον τίτλο, με το βιβλίο αυτό ο …αείποτε έφηβος, πνευματικός μέντωρ πολλών Κιλκισιωτών Δημήτρης Νικοπολιτίδης παραδίδει στην συλλογική μνήμη τριακόσια ποντιακά ανέκδοτα, στα οποία «αποτυπώνονται» με μοναδική χιουμοριστική, σατιρική αλλά και …αυτοσαρκαστική διάθεση γεγονότα, περιστατικά, πρόσωπα και καταστάσεις της καθημερινής ζωής στον Πόντο και παντού όπου υπάρχει ποντιακό στοιχείο.

Βεβαίως, συγγραφικές πρωτοβουλίες καταγραφής ποντιακών ανεκδότων έχουν αναληφθεί και στο παρελθόν από λάτρεις αυτού του κεφαλαίου.

Όμως, στην περίπτωση του Δημήτρη Νικοπολιτίδη, υπάρχει μία σημαντική ειδοποιός διαφορά: Ανήκοντας στην κατηγορία των ερευνητών φιλολόγων, αυτός δεν περιορίζεται στην απλή σταχυολόγηση και ταξινόμιση των ανεκδότων, αλλά παραθέτει κάτω από το καθένα ερμηνευτικό λεξιλόγιο, ώστε τα ανέκδοτα να καθίστανται ελκυστικά και γιά τους μη κατέχοντες την ποντιακή διάλεκτο άρα να απευθύνονται σε όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες.

Εν προκειμένω …«με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια» και υπό το πρίσμα αυτό ο Δημήτρης Νικοπολιτίδης προσφέρει πολύτιμη και σημαντική υπηρεσία στην διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του Ελληνισμού στο σύνολό του, και όχι μόνο σε επίπεδο ποντιακό.

Γι’ αυτό αξίζει το μεγάλο ΕΥΓΕ και ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ όλων μας, με την ολόθερμη ευχή μας να γιορτάσουμε μαζί την έκδοση ενός ακόμη πονήματός του και την χρονιά που θα «κλείσει» …τα εκατό (2024) …και όχι μόνο.

Όσο γιά το βιβλίο-συλλογή «Ποντιακά Ανέκδοτα», η επιμέλεια έκδοσης του οποίου ανήκει στον Στάθη Ταξίδη, ο οποίος και το προλογίζει, αποτελεί «κόσμημα» γιά κάθε βιβλιοθήκη, αξίζοντας όχι απλώς να …«κοσμεί» αυτήν, αλλά να περνά και να ξαναπερνά στα χέρια του κάθε χρήστη της, γιά να αναγνωρισθεί. Αν μη τι άλλο, όλοι έχουν, χάρη σ’ αυτό την πλέον σίγουρη και αξιόπιστη πρόσβαση στον συγκεκριμένο τομέα της ζωής και έκφρασης του Ελληνισμού του Πόντου.