Κ.Σιωνίδης: «Βγάλτε την «θηλειά» του τέλους επιτηδεύματος καταστηματαρχών μικρών χωριών»

ΣΙΩΝΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΕΕΕ

Δραματική έκκληση να καταργηθεί το τέλος επιτηδεύματος, που έχει επιβληθεί σε καταστηματάρχες μικρών χωριών, συμπεριλαμβανομένων αρκετών ακριτικών, απηύθυνε ο αντιπρόεδρος του εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου Κιλκίς Κώστας Σιωνίδης κατά την εισήγησή του στο συνέδριο της κεντρικής ένωσης επιμελητηρίων Ελλάδας (ΚΕΕΕ), που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 8.9.17 στην Θεσσαλονίκη.

Σε ένα θέμα, που πρώτος και αποκλειστικώς σε εθνικό επίπεδο ανέδειξε ο «Μαχητής», αυτό της καταβολής τέλους επιτηδεύματος από φορολογούμενους σε πολύ μικρούς οικισμούς κάτω των 500 κατοίκων, που όμως ανήκουν σε πρώην κοινότητες με μεγαλύτερο αυτού του ορίου κατοίκων.

Η εισήγηση του κ. Σιωνίδη που δημοσιεύεται αυτούσια λόγω του εξαιρετικου ενδιαφέροντός της, έχει ως εξής:

«Θα αναφερθώ σε ένα θέμα που αδίκως ταλαιπωρεί και βλάπτει πολλούς μικροεπαγγελματίες, μέλη μας, σε μικρούς οικισμούς και χωριά της περιφέρειας.

Το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, είναι οικονομικής φύσης, είναι ταυτόχρονα βαθύτατα κοινωνικό και κρίσιμο διότι οδηγεί στην ερήμωση της υπαίθρου που διαχρονικά ήταν η «ραχοκοκκαλιά» της Πατρίδας μας.

Με το άρθρο 31 του Ν.3986/2011 έχει επιβληθεί τέλος επιτηδεύματος σε όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα.

Η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου προβλέπει εξαίρεση για όσους ασκούν δραστηριότητα σε χωριά με πληθυσμό έως πεντακοσίων κατοίκων και σε νησιά νε πληθυσμό κάτω των τριών χιλιάδων κατοίκων, εκτός εάν πρόκειται για τουριστικούς τόπους.

Πρόκειται για μια λογική εξαίρεση, καθώς γίνεται αντιληπτό από το καθένα ότι σε τόσο μικρά χωριά είναι περιορισμένο το αντικείμενο της οποιασδήποτε επιχειρηματικής δραστηριότητας και δεν αντέχει ο επιτηδευματίας να επιβαρύνεται ετησίως με το επί πλέον ποσό των 650 ευρώ, που είναι το τέλος επιτηδεύματος.

Το υπουργείο οικονομικών με την υπ’αριθμ.1167/2-8-2011 απόφαση ,όρισε στη παραγραφος 3 του άρθρου 3 ότι για τον προσδιορισμό του πληθυσμού, προκειμένου να μην επιβληθεί το τέλος επιτηδεύματος, θα λαμβάνονταν υπ’ όψιν τα χωριά και τα νησιά όπως ήταν πριν την έναρξη ισχύος του Ν.2539/1997 (διοικητική διαίρεση σύμφωνα με το σχέδιο “Καποδίστριας”).

Στη συνέχεια με τη ερμηνευτική εγκύκλιο 1149/20-6-13 της Γ.Γ.Δ.Ε. διευκρινίστηκε ότι εάν κάποιο χωριό, πριν τη εφαρμογή του σχεδίου “Καποδίστριας” δεν αποτελούσε από μόνο του κοινότητα και ανήκε διοικητικά σε άλλη κοινότητα ή σε κάποιο δήμο, να λαμβάνεται υπ’ όψιν για την απαλλαγή από το τέλος επιτηδεύματος, ο πληθυσμός της κοινότητας (ή αντίστοιχα του δήμου) στον οποίο υπαγόταν.

Ενώ δηλαδή ο νομοθέτης αναφερόταν σε χωριά, χωρίς να τον ενδιαφέρει ποια είναι η διοικητική μορφή του οικισμού στον οποίο ασκείται η επιχειρηματική δραστηριότητα, αλλά μόνο το πληθυσμιακό μέγεθος, στη συνέχεια οι υπηρεσιακοί παράγοντες έδωσαν τις παραπάνω ερμηνευτικές οδηγίες.
Οι οδηγίες αυτές αποσκοπούν σε εισπρακτικά αποτελέσματα και σίγουρα δεν είναι σύμφωνες με το πνεύμα του νομοθέτη. Επόμενο ήταν να οδηγήσουν σε στρεβλώσεις και αδικίες.

Έτσι, έχουμε το φαινόμενο να λειτουργούν μικρά καταστήματα (καφενεία, παντοπωλεία) σε χωριά των 100 – 150 κατοίκων τα οποία συνιστούσαν πριν το “Καποδίστρια”, μαζί με άλλα χωριά, μια κοινότητα που ο συνολικός πληθυσμός της κατά την απογραφή του 2011 ήταν μεγαλύτερος των 500 κατοίκων, να επιβαρύνονται με το τέλος των 650 ευρώ. Ενώ καταστήματα σε γειτονικά χωριά με πληθυσμό 490 κατοίκων, τα οποία αποτελούσαν αυτοτελείς κοινότητες πριν το “Καποδίστρια”, να απαλλάσσονται από το τέλος.

Στον νομό Κιλκίς υπάρχουν 34 οικισμοί που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα αυτό. Σε άλλους νομούς ενδεχομένως, να είναι ακόμα περισσότεροι.
Καταβλήθηκαν προσπάθειες από ωρισμένους βουλευτές προκειμένου να διορθωθούν οι παραπάνω διατάξεις, αλλά εως σήμερα, από τη πλευρά του υπουργείου οικονομικών εισπράττουμε μόνο διαβεβαιώσεις.

Συγκεκριμένα στις 6/10/16, μετά από σχετική ερώτηση που κατέθεσαν 28 βουλευτές της Ν.Δ., ο τότε αναπληρωτής υπουργός οικονομικών κ. Αλεξιάδης απάντησε ότι οι όποιες προτάσεις για δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών και βελτίωση της φορολογικής νομοθεσίας θα εξεταστούν προσεκτικά.

Στις 23/02/2017 η υφυπουργός οικονομικών κ. Παπανάτσιου απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του Νομού Κιλκίς κ. Γεωργαντά ,για το παραπάνω θέμα, παραδέχτηκε ότι υπάρχει αδικία η οποία πρέπει να διορθωθεί. Στη απάντηση της μάλιστα επισήμανε ότι στη προσπάθεια εξεύρεσης λύσης, ενημερώθηκε από το υπουργείο εσωτερικών ότι υπάρχει πρόβλημα με τον όρο “χωριό” καθώς πριν την εφαρμογή του Ν.2753/1997 δεν είχε υπόσταση ο όρος “χωριό” γιατί δεν αποτελούσε διοικητική οντότητα, δηλαδή δήμο ή κοινότητα.

Καταλήγοντας εξέφρασε την ελπίδα ότι στις επόμενες φορολογικές δηλώσεις το θέμα θα έχει ξεκαθαριστεί και δεν θα υπάρχει τέλος επιτηδεύματος στα μικρά χωριά.

Μετά τις παραπάνω δεσμεύσεις-υποσχέσεις ήρθε η περίοδος υποβολής των φορολογικών δηλώσεων όπου διαπιστώσαμε ότι το πρόβλημα δεν λύθηκε.
Λόγω του επαγγέλματος μου, παρακολουθώ το θέμα από κοντά και γίνομαι δέκτης διαμαρτυριών των πελατών μου όταν υποβάλω τις δηλώσεις τους.
Λόγω της καταγωγής μου όμως ανησυχώ περισσότερο.

Είμαι κάτοικος ακριτικής περιοχής και το χωριό μου είναι ένα από τα 34 του νομού Κιλκίς που πλήττονται από το νόμο.

Κυρίες και κύριοι, άν στους Ευζώνους , στην Ειδομένη, στη Δοϊράνη και στα υπόλοιπα μικρά χωριά των συνόρων οδηγήσουμε τα μπακάλικα και τα καφενεία σε λουκέτο, τότε οι λιγοστοί κάτοικοι των περιοχών αυτών θα καταλήξουν να γίνουν θαμώνες των καφενείων στο γειτονικό κράτος των Σκοπίων, οξύνοντας το ήδη υπάρχων πρόβλημα με τις επισκέψεις Ελλήνων καταναλωτών στην αγορά της γείτονος χώρας.

Η περιφέρεια χρειάζεται δράσεις που να βοηθούν την επιχειρηματικότητα και όχι νόμους που να την καταργούν».