Χ.Σπίγκος: Η «αριστεία» της υπερβολής
Στη μακρά προεκλογική περίοδο που διερχόμαστε ακούσαμε πολλά, και άλλα περισσότερα όσο θα πλησιάζουμε στην κάλπη.
Μείζον θέμα η βάση του 10 στις εισαγωγικές εξετάσεις.
Η κ. Κεραμέως, στον βωμό των εντυπώσεων, θυσιάζει την κοινή λογική και υποκριτικά διερωτάται πώς μπορούμε να ανεχτούμε να μπαίνει κάποιος στη Φιλοσοφική ή στο Πολυτεχνείο με 0,6.
Και εγώ, που μπήκα στο Πολυτεχνείοπρον από πενήντα και πλέον χρόνια, διερωτώμαι καλόπιστα πώς ένας με 0,6 εκρίθη εισακτέος, κάτι αδύνατον για την εποχή μου χωρίς να υπάρχει η βάση του 10.
Με λίγα λόγια, η δυνατότητα να κρίνεται εισακτέος σε πανεπιστημιακή σχολή ένας που δεν ξέρει να γράφει το όνομά του δεν ευθύνεται η έλλειψη της βάσης εισαγωγής, αλλά ο σχεδιασμός του Υπουργείου Παιδείας.
Κατανοώ την πίεση που ασκούν οι απανταχού παράγοντες, προκειμένου να προσελκύσουν φοιτητές ιδρύοντας σχολές στον τόπο τους. Δεν κατανοώ όμως την ευκολία ίδρυσης πανεπιστημιακών σχολών χωρίς σχέδιο, με μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση μικροκομματικών σκοπιμοτήτων.
Είναι τελείως διαφορετικό να μεταφέρεις σχολές ενός Πανεπιστημίου σε γειτονικές πόλεις, και άλλο να ιδρύεις άναρχα καινούργιες σχολές αδιαφορώντας για τις αρνητικές συνέπειες.
Η μεταφορά μιας ήδη λειτουργούσας σχολής ικανοποιεί τοαίτημα να απολαύσει και κάποια άλλη πόλη την ανάπτυξη που μεταφέρει ένας φοιτητής στον τόπο σπουδών του, χωρίς να διαταράσσει τον εκπαιδευτικό σχεδιασμό του Υπουργείου Παιδείας.
Αυτά τα λίγα από έναν πολύ παλιό φοιτητή που είδε φοιτητές με πολύ κακή σειρά στις εισαγωγικές να μεγαλουργούν μέσα στο Πανεπιστήμιο, και τα προπαγανδιστικά παραδείγματα της ΝΔ του κ. Μητσοτάκη να τα διαψεύδει η κυβερνητική πρακτική του εγκληματικά αδαούς σταθμάρχη και άλλων ημιμαθών ακριβοπληρωμένων στελεχών σε θέσεις ευθύνες επιχειρήσεων δημόσιου συμφέροντος.
