ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΦΕΔΡΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΠΛΙΤΩΝ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ – 1927
Το κέντρο της Γουμένισσας παλιά
Γράφει ο Χρήστος Π. Ίντος
Στις 24 Απριλίου 1927 στην αίθουσα εκδηλώσεων του ιστορικού διδακτηρίου Γουμένισσας, τότε 1ο Δημοτικό Σχολείο, συντάθηκε από ομάδα πολιτών της κωμόπολης και της ομώνυμης Υποδιοίκησης πρακτικό ιδρύσεως “Συνδέσμου Εφέδρων Αξιωματικών και Οπλιτών”. Λίγες ημέρες αργότερα, την 1η Μαΐου του ίδιου έτους, στον ίδιο χώρο συγκεντρώθηκαν πολίτες να συνυπογράψουν το ήδη συνταχθέν χειρόγραφο καταστατικό του υπό ίδρυση Συνδέσμου και να εκλέξουν την προσωρινή διοικούσα επιτροπή του. Τα παραστατικά έγγραφα με σχετική αίτηση υποβλήθηκαν στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.
Το καταστατικό περιελάμβανε δεκαοκτώ (18) άρθρα. Στο πρώτο αναφέρονταν η επωνυμία και στο δεύτερο ο σκοπός ιδρύσεως του Συνδέσμου που ήταν: “α) Η υπεράσπιση των συμφερόντων των μελών, η αδελφική συνένωση αυτών ανεξαρτήτως πολιτικής αποχρώσεως δια την εξυπηρέτησιν της ηθικής και οικονομικής αυτών καταστάσεως . β) Η επαύξησις και κραταίωσις των στρατιωτικών αυτών γνώσεων δια διαλέξεων και λοιπών μέσων. γ) Η συνδρομή της ομάδος των προσκόπων και των σκοπευτικών ομάδων”.
Στο τρίτο άρθρο αναφέρονταν τα μέσα της συνεργασίας, ενώ στο τέταρτο γίνονταν λόγος για τα μέλη που μπορούσαν να είναι απόστρατοι αξιωματικοί, οπλίτες, επίστρατοι πολέμων από το 1912 και εντεύθεν καταγόμενοι ή εγκαταστημένοι στην Περιφέρεια Γουμενίσσης. Η στρατιωτική τους ιδιότητα διαπιστώνονταν από το στρατιωτικό τους απολυτήριο. Στα άρθρα πέντε, έξι και επτά καθορίζονταν το τέλος εγγραφής (15 δραχμές) και η μηνιαία συνδρομή που ανέρχονταν σε 10 δρχ, αν κάποιος δε κατέβαλε τρεις συνδρομές διαγράφονταν από το μητρώο των μελών, τα διακαιώματα και οι υποχρεώσεις τους.
Το όγδοο, ένατο, δέκατο και ενδέκατο αφορούσαν στα της διοίκησης που ήταν επταμελής, τις συνεδριάσεις της, άπαξ της εβδομάδος, τη διαγραφή μέλους του ΔΣ, αν απουσίαζε από τρεις συνεδριάσεις, τα καθήκοντα των μελών του ΔΣ και η πρόβλεψη τα όποια χρηματικά ποσά του Συνδέσμου να κατατίθενται στο Ταμιευτήριο του Γραφείου ΤΤΤ Γουμενίσσης (Ταχυδρομείου, Τηλεγραφείου, Τηλεφωνίου).
Στα υπόλοιπα άρθρα, δώδεκα ως και δεκαοκτώ, καθορίζονταν: Δύο Γενικές Συνελεύσεις των μελών κατά τους μήνες Ιανουάριο και Αύγουστο. Οι πόροι του σωματείου που θα μπορούσαν να προέρχονται, εκτός από εγγραφές και συνδρομές και από δωρεές (300 δρχ), ευεργεσίες (2.000 δρχ) και μεγάλες ευεργεσίες (3.000 δρχ). Οι πληρωμές των υποχρεώσεων και η περιγραφή της σφραγίδας. Αυτή περιμετρικά θα έφερε την επωνυμία του Συνδέσμου και στο μέσον την ελληνική Σημαία. Προβλέπονταν η σύνταξη και τήρηση εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας, η μη διάλυση του Συνδέσμου εφόσον είχε επτά μέλη, η τροποποίηση του καταστατικού εφόσον το ζητήσει το 1/20 των μελών. Τέλος, σε περίπτωση αναστολής της λειτουργίας του το ταμείο του να περιέρχονταν στο Ταμείο Θυμάτων Πολέμου.
Η αίτηση και τα υπόλοιπα δικαιολογητικά του Συνδέσμου προς το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης συνοδεύονταν και από βεβαίωση με ημερομηνία 27 Αυγούστου 1927 του Προέδρου της Κοινότητας Γουμενίσσης Γεωργίου Δημ. Σαμαρά για το γνήσιο της υπογραφής των μελών της προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής ως και των μελών του Συνδέσμου που υπέγραψαν το καταστατικό.
Μέλη της Διοικούσας Επιτροπής ήταν:
Θωμάς Γ. Μεταξάς, δάσκαλος, Δημήτριος Ι. Ίντος, χημικός-γραμματέας της Κοινότητας Γουμένισσας, Ευάγγελος Γ. Βούζας, κτηματίας, Πέτρος Αθ. Μήλιος, Δημήτριος Ι. Σλιουπκίδης, τη δεκαετία του 1960 Πρόεδρος Κοινότητας και Χρήστος Γ. Σλιουπκίδης. Κτηματίας και στις αρχές της δεκαετίας του 1950 βουλευτής. (Πηγή, ΙΑΜ/Δικ.1.10/αα 148).
Μετά τη δεκαετία του 1940 στη Γουμένισσα ιδρύθηκε νέος Σύνδεσμος, ο οποίος δεν συμπεριλάμβανε τους Έφεδρους Οπλίτες. Ήταν των Εφέδρων Αξιωματικών. Και αυτός στα νεώτερα χρόνια θα συγχωνευθεί σε εκείνον του Κιλκίς, ο οποίος συνεχίζει να λειτουργεί ως και σήμερα.
