Χριστόφορος Τουτουντζίδης: Καλώς το 2026, κάτι σαν το 2007

Μας ήρθε το 2026 και δεν θέλω προς το παρόν ανησυχίες και μαύρες προβλέψεις, καθώς η Ελλαδίτσα ζει μια επανάληψη, σαν φάρσα, του 2007.

Και τότε η χώρα, μας έλεγε ο Κωστάκης ο Καραμανλής, είναι θωρακισμένη, περνούσαμε καλά ξεκοκκαλίζοντας Ευρωπαϊκά κονδύλια και κυρίως δανεικά, χτίζονταν ντουβάρια όπου γης σαν να μην υπήρχε αύριο, είχαμε ψιλογεμάτο πορτοφόλι και δεν παράγαμε σχεδόν τίποτα.

Με αυτά ως προίκα, ο Κωστάκης ξαναβγήκε το 2007 Πρωθυπουργός παρά τους 70 νεκρούς από τις φωτιές του Στρατηγού Ανέμου (Άρε Πολυδώρα λεξιπλάστη!) και αμέσως μετά από 2 χρονιά, το πάρτι τελείωσε, ξεβρακωθήκαμε στους Ευρωπαίους ότι τα νούμερα ήταν μούφα και να σου Χρεοκοπία και τα συναφή. Φυσικά τότε βρέθηκε και ένας χρήσιμος ηλίθιος να άρει τον Σταυρό της πτώχευσης, ο ΓΑΠ, αλλά τέτοιοι καρατερίστες δεν γεννιούνται συχνά, κάτι σαν τον Κούλη Στόλιγκα της πολιτικής να πούμε.

Εδώ μπαίνει στο λογαριασμό ένας άλλος Κούλης, ο Πρωθυπουργός μας, που μας έχει ζαλίσει για το πόσο πετυχημένος είναι, ότι είναι παγκόσμιο πρότυπο και άλλα κωμικά. Όμως ένα πράγμα το κατάφερε, με την τύχη να ευνοεί την ικανότητα του.

Το 2020 πέτυχε να μας δώσουν οι Ευρωπαίοι 35 δις ευρώ με το Ταμείο Ανάκαμψης. Έτσι η Ελλαδίτσα βρέθηκε ξανά με μπακίρι στο χέρι, καθώς δανεικά από αγορές γιοκ, και την Κυβερνησάρα των Αρίστων να τα κάνει ό,τι γουστάρει.

Έτσι είναι η αλήθεια έπεσε χρήμα αυτήν την πενταετία, καθώς κάθε καλολαδωμένη μηχανή σκορπίζει λαδάκι παντού. Αφού συστηματικά κάηκε η χώρα, τώρα από την κλιματική αλλαγή χωρίς επικό-ηρωικούς νεολογισμούς του Πολυδώρα, έπεσε το σύνθημα για την πράσινη ανάπτυξη.

Ανεμογεννήτριες, ηλιακά πάνελ ακόμα και φουρφούρια από τις λαϊκές τοποθετήθηκαν παντού με μεγάλους ωφελημένους μερικούς, άγνωστους βρε παιδί μου ομίλους. Εκεί πήγαν πολλά δις, καταφέραμε επάρκεια σε ΑΠΕ, απλώς είναι οικονομικά ασύμφορες, έχουμε την πιο ακριβή ενέργεια στην Ευρώπη, αλλά χεστήκαμε γιατί δεν έχουμε βιομηχανία ούτως ή άλλως, και σε 20 χρόνια τα κουφάρια των εγκαταστάσεων θα θέλουν ακόμα κάποια δις για να ξηλωθούν.

Αλλά δε βαριέσαι βρε καημένε, χρήμα κινήθηκε, τώρα ότι δεν έχει βρεθεί τρόπος αποθήκευσης αυτής της πανάκριβης ενέργειας, δεν έχει καμία σημασία, το νταλαβέρι έγινε. Μετά ήρθε το μακελειό του Ταμείου για την ψηφιακή Ελλάδα 2.0. Εκεί έγινε του κουτρούλη, έχουμε πλέον μια αυτόνομη ψηφιακή εφαρμογή ακόμα και για το από πού κλάνουν τα μπαρμπούνια, αλλά έτσι βγήκε δουλίτσα, αλλά κάποια δις και μάλιστα ενώ οι κουτόφραγκοι Ευρωπαίοι έχουν ποσοστό απευθείας αναθέσεων για αντίστοιχα έργα 20-22%, εμείς τους γράψαμε και το κάναμε 44%. Έχει κανείς καμιά αμφιβολία ότι αυτό δεν έγινε αξιοκρατικά και με κριτήρια;

Δείτε λίγο τα στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ στην εξεταστική και θα σας φύγει κάθε αμφιβολία, άπιστοι και δύσπιστοι Θωμάδες. Έτσι η Κυβερνησάρα μας πήρε το 2019 τέταρτους από το τέλος της ΕΕ στο κατά κεφαλήν εισόδημα και το 2026 θα μας παραδώσει τελευταίους, αλλά ποσώς μας νοιάζει γιατί πέφτει παραδάκι. Και παρότι είμαστε επίσης τελευταίοι στις ιδιωτικές επενδύσεις, έχουμε την καβάτζα ότι το μισό της θηριώδους ανάπτυξης μας του 2% ετησίως υποστηρίζεται από το ξεπούλημα όλης της ακίνητης περιουσίας μας στους ξένους.

Για να μην γράφω θεωρητικούρες, δείτε Καβάλα, Θάσο, Χαλκιδική, Λήμνο, Κατερίνη, τί έχει γίνει την τελευταία 5ετία. Μαζικό ξεπούλημα από Έλληνες σε όλες τις φίλες Σλαβικές εθνότητες. Έτσι παίρνουμε τα λεφτουδάκια και έχουμε 5-10 χρόνια να πορευτούμε, αυτό λέγεται ιδιωτική κατανάλωση, και επειδή είμαστε εύθυμος και φιλοσοφημένος λαός λέμε «ας τα φάμε τώρα και για το μετά δεν γ…».

Έτσι ούτε εκλογές θα έχουμε το 2026 και όποτε γίνουν ο Μητσοτάκης θα ξαναβγεί και αυτός είναι ο τρόμος στη ΝΔ, γιατί τότε το 2027 και μετά, που καπούτ ανάπτυξη, καπούτ χρήματα, καπούτ δήθεν υγιής οικονομία, τι θα γίνει; Δεν τα λέω εγώ, οι ίδιοι τα κατέθεσαν στο 5ετές στην επιτροπή προϋπολογισμού της Βουλής που για έπειτα από το 2027 βλέπουν μηδενική ανάπτυξη.

Έτσι υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα, κινδυνεύει η ΝΔ να πέσει θύμα της επιτυχίας της, και να είναι η ίδια που θα διαψεύσει το παραμύθι της δήθεν ανάπτυξης. Φυσικά γίνονται διάφορες κωμικές προσπάθειες να βρεθεί κάποιος να την αντικαταστήσει για να επαναληφθεί το 2009, αλλά ούτε ο καμένος και καημένος Τσίπρας μπορεί, ούτε τα πολιτικά ανέκδοτα όπως Καρυστιανού θα τραβήξουν.

Ειδικά για την τελευταία τι να πει κανείς, την θάβουν για τυμβωρυχία οι ίδιοι οι συγγενείς, η δε επιλογή ως τώρα συνεργατών από τους εμπειρογνώμονες μέχρι τον Καραχάλιο που την έβγαλαν στα μανταλάκια, δείχνουν ότι ούτε περίπτερο δεν μπορεί να διοικήσει. Τώρα για όποιον θέλει να εκτονώσει λίγο την τσατίλα του, υπάρχουν οι δοκιμασμένες συνταγές Βελόπουλου ή Ζωής αλλά μέχρι εκεί.

Για να έχουμε ανατροπή σκηνικού θέλει φτώχεια, κατάρρευση όπως το 2011-2015, οπότε και μας προέκυψε η «Ελπίδα» του Σύριζα και σήμερα αγαπητοί μου αναγνώστες περνάμε καλούτσικα, φραγκάκια πέφτουν, το Δημόσιο ξανατίγγαρε, ο Κούλης με τους αρίστους του μας προσέχει! Γι’ αυτό ευχαριστηθείτε το 2026 μια χαρά χρονιά θα είναι, όπως και το 2027 και για μετά… έχει ο Θεός.

Με Εκτίμηση