Τι «εμπόδιζε»;
Πραγματικά σημαντικό το έργο της ανάπλασης της περιοχής της λίμνης Δοϊράνης και πραγματικά ευχάριστη η εξαγγελία χρηματοδότησης και εκτέλεσής του.
Ωστόσο, δεν μπορεί να μην υποκύψει κανείς στον «πειρασμό» να διερωτηθεί αυτό, που όταν οι φίλοι της περιοχής διερωτώνταν πριν μερικά χρόνια, δέχονταν «πυρά» των τότε νομέων της τοπικής εξουσίας, οι οποίοι τους καταλόγιζαν «προκατάληψη» και «εμπάθεια»:
Τι «εμπόδιζε» εκείνη την εποχή την προκήρυξη και εκτέλεση του προαναφερθέντος έργου, τότε, δηλαδή, που η λίμνη ήταν ακόμη «τραβηγμένη σε αρκετή απόσταση από την ακτή και, ως εκ τούτου, ήταν πολύ πιο εύκολος ο καθαρισμός του σημερινού βυθού και της σημερινής ακρογιαλιάς από δένδρα, φυτά και φερτές ύλες;
Τότε, δηλαδή, που θα μπορούσε να είχε εκτελεσθεί το ίδιο έργο σε πολύ πιο σύντομο χρονικό διάστημα και με πολύ μικρότερο κόστος;
Βεβαίως, μπορεί να πει κανείς «ο γέγονε, γέγονε, και σημασία έχει, το έργο αυτό, επί τέλους, να εκτελεσθεί».
Όμως, η διατύπωση της «απορίας» έχει να κάνει με το ότι ανάγκες τέτοιων έργων μπορούν να ανακύψουν ανά πάσαν στιγμήν σε οποιοδήποτε άλλο υδατικό σημείο του νομού.
Πιο απλά, αυτή η «απορία» ίσως να λειτουργήσει αποτρεπτικώς σε επανάληψη του «ιδίου έργου», εξ ου και η διατύπωσή της.
