ΚΑΝΕ ΚΙ ΕΣΥ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ, ΜΠΟΡΕΙΣ!

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης

Τα πολιτικά κόμματα μοιάζουν εν πολλοίς με τα εμπορικά καταστήματα του Κιλκίς. Άλλα έχουν μια μακρά παράδοση και μεταβιβάζονται από πατέρα σε γιο κληρονομικώ δικαιώματι κι άλλα δεν μακροημερεύουν, αφού μετά τον αρχικό ντόρο στα εγκαίνια τους σύντομα κατεβάζουν ρολά και βάζουν λουκέτο.

Η ύπαρξη τους ξεχνιέται σε χρόνο dt και τα θυμάσαι μόνο όταν τα βλέπεις εγκαταλελειμμένα και αδειανά να ρημάζουν, σαν τα κλειστά μαγαζιά που βλέπουμε καθημερινά περπατώντας στην Καπέτα, στην Καλούδη, στην 21ης Ιουνίου και στις άλλες οδούς, των οποίων η ανάπλαση θα ολοκληρωθεί, όπως διαφαίνεται, ανήμερα της εορτής του γνωστού στην καθομιλουμένη αγίου, το όνομα του οποίου δεν αναγράφω για λόγους ευκοσμίας.

Γιατί και τα πολιτικά κόμματα εμπορικά είναι, που κάνουν εμπόριο ελπίδας και πουλάνε κι αυτά τα δικά τους εμπορεύματα, φύκια για μεταξωτές κορδέλες, φο μπιζού σαν τις θαλασσιές τις χάντρες ή φραπέδες που είναι του συρμού αυτήν την εποχή. Άλλωστε, κάθε εποχή αναδεικνύει και το είδος καταστημάτων που της ταιριάζει.

Έτσι, την εποχή των Μνημονίων είδαμε στην πόλη μας να αναφύονται ως μύκητες διαφόρων ειδών επιχειρήσεις, όπως ενεχυροδανειστήρια με την γνωστή επωνυμία «Ριχάρδος», εργαστήρια επιδιόρθωσης παλαιών ενδυμάτων και κυρίως γραφεία κηδειών, προσαρμοσμένα όλα στο ισχνό βαλάντιο των καταναλωτών και απολύτως εναρμονισμένα με την κατάσταση της αγοράς, που θύμιζε νεκροταφείο.

Είδαμε, τότε, νεοφυή κόμματα σαν τους «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ», το «ΠΟΤΑΜΙ», το «ΚΙΔΗΣΟ», που ξεκίνησαν με «Crescendo», όμως τα πράγματα δεν τους πήγαν καλά, «Va bene» ιταλιστί, και κατέληξαν να στερέψουν σαν το Γαλλικό ποταμό και να τα ενταφιάσουν χωρίς τιμές, παράτες και ταρατατζούμ στο νεκροταφείο κομμάτων. Και μην αναρωτηθείτε αν υπάρχει τέτοιου είδους κοιμητήριο, υπάρχει και μάλιστα είναι γεμάτο από τέτοιους τάφους, υπερπλήρες σαν το δικό μας παλιό νεκροταφείο, που για να προσεγγίσεις την τελευταία κατοικία των προσφιλών σου προσώπων πρέπει να βαδίζεις ακροποδητί πάνω στα μάρμαρα ή τους γρανίτες.

Δεν ήταν, βέβαια, η πρώτη φορά που εμφανίστηκαν τέτοια πολιτικά μικρομάγαζα, που θύμιζαν τις παλιές παράγκες με τα ξύλα και τις λαμαρίνες ή τα παμπάλαια κεραμοσκεπή καταστήματα με τις στενές προσόψεις στην 21ης Ιουνίου. Είχαν προηγηθεί η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ της Ντόρας, το ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ του Αβραμόπουλου, η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ του Τζήμερου. Αλλά κι αυτών το εγχείρημα είχε άδοξο τέλος.

Τη Ντόρα που πήγε να τσιμπήσει τον αδελφό της σαν «Σκορπιός» την ροκάνισε ο Κούλης σαν «Τρυποκάρυδος», ο μπον βιβέρ Αβραμόπουλος δεν κατάφερε να κάνει τελικά το κόμμα του που οι δημοσκοπήσεις του έδιναν 17% και απλώς άφησε τον Καραμανλή τον νεώτερο σε «Αναμμένα κάρβουνα» κι ο Τζήμερος, η επιτομή της αθλιότητας, δεν κατόρθωσε να μαζέψει οπαδούς περισσότερους από όσους χωρούσαν στο περίπτερο του Μαρίντση.

Και μετά, όταν ήρθε η «πρώτη φορά αριστερά» από τα σπλάχνα των παλιών κομμάτων ξεπήδησαν καινούργια κόμματα, η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ, που όλως παραδόξως οι επικεφαλής τους θύμιζαν παλιούς αξέχαστους επαγγελματίες του Κιλκίς: η Ζωή ξινή σαν «Μπαλσάμικο» έκανε την οξύθυμη και αθυρόστομη Πετσάβα να ωχριά μπροστά της και να μοιάζει με Αρσακειάδα, ο δε Βελόπουλος, που διαφήμιζε με παρρησία γνήσιες επιστολές του Ιησού και κηραλοιφές του Αγίου όρους, φάνταζε πιο γραφικός κι απ’ τον Κάκαρη με τις παγωμένες λεμονάδες του.

Τα κόμματα αυτά φαίνεται να εδραιώθηκαν κάπως, σε αντίθεση με τα νέα κόμματα που προέκυψαν από τον πάλαι ποτέ κραταιό ΣΥΡΙΖΑ, ήτοι το ΜΕΡΑ 25, τη ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, το ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, που οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν να πνέουν τα λοίσθια. Ο Γιάννης με ένα νι, απόμεινε να αναπολεί τις μέρες του μεγαλείου όταν σαν λόρδος με ανασηκωμένο το γιακά του παλτού του έμπαινε στο Eurogroup, αλλά εκείνοι οι παντελώς άσχετοι περί τα οικονομικά ομόλογοι του τον αντιμετώπιζαν σαν «παλτό».

Η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ εξοστρακίστηκε στον εξώστη, κρυμμένη από την κοινή θέα, όπως κάναμε κι εμείς ως έφηβοι όταν καταφεύγαμε στον εξώστη του Σταμπουλή για να παρακολουθήσουμε εν κρυπτώ και παραβύστω κάποια ακατάλληλη ερωτική ταινία.

Το ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, που δημιουργήθηκε μετά το «μπήτεν ψηφάτεν» με ένα δίευρο, πάει για φαλιμέντο και ο φέρελπις νέος που θα ξέσκιζε τον Μητσοτάκη σαν χασέ επειδή μιλούσε καλύτερα την Αγγλική κλείνει τώρα το εισιτήριο της επιστροφής για να πάει εκεί απ’ όπου μας ήρθε.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων τα κομματόσκυλα των παραπάνω κομματιδίων, που κάποτε ορκίζονταν ότι είναι αριστεροί και τώρα αλληθωρίζουν στο Κέντρο, τριγυρνάνε σαν τα αδέσποτα που κόβουν βόλτες έξω από το Δημαρχείο της πόλης μας. Υπήρχαν, βέβαια, και αυτοί που πρόλαβαν στο τσακ να μετακινηθούν σε άλλα κόμματα, με μετακινήσεις όχι μόνο αθρόες αλλά ταχύτατες ώστε όλοι, δίκην παπατζήδων, να αναρωτιούνται:

«Εδώ Πέτρος Παππάς, εκεί Πέτρος Παππάς, πού είναι ο Παππάς, πού είναι ο Παππάς;» Όσοι δεν πρόλαβαν, στήνονται στην ουρά έξω από τα νέα κόμματα που προαναγγέλλονται με ολιγόλεπτα στιγμιότυπα αλλά εντυπωσιακούς τίτλους, σαν τα «ΠΡΟΣΕΧΩΣ», που προβάλλονταν παλιά στις οθόνες των κινηματογράφων. Και θυμίζουν όλοι αυτοί τα χασαπόσκυλα που με την ουρά στα σκέλια παραμόνευαν έξω από τα παλιά κρεοπωλεία, τα οποία βρίσκονταν στην οδό Θεσσαλονίκης, μήπως και τους πετάξουν κανένα κόκκαλο.

Νάμαστε, λοιπόν, παραμονές Χριστουγέννων να περιμένουμε με ανυπομονησία όχι τη γέννηση του Χριστού, αφού είναι σίγουρο και ότι φέτος θα ξαναγεννηθεί, αλλά τη γέννηση νέων κομμάτων, του Τσίπρα, της Καρυστιανού, του Σαμαρά και δεν ξέρω τίνος άλλου που του μπήκε η ιδέα ότι είναι κατάλληλος για αρχηγός κόμματος και εν δυνάμει πρωθυπουργός σε μια χώρα που ο καταλληλότερος για την πρωθυπουργία είναι Ο ΚΑΝΕΝΑΣ.

Δεν γνωρίζω αν αυτή η εγκυμοσύνη κομμάτων ταιριάζει γάντι με τη φράση «ώδινεν όρος και έτεκεν μυν», πάντως σε περίπτωση που Τρεις Μάγοι δεν διακρίνουν το αστέρι των νέων μεσσιών να ανατέλλει και δεν πάνε να τους ευχηθούν, εγώ τις ευχές μου, μέρες που είναι, θα τους τις στείλω μαζί με την προτροπή: Κάντε γρήγορα το κόμμα σας, γιατί σε λίγο και οι εξεταστικές και τα μπλόκα των αγροτών θα τελειώσουν, και εμείς με τι θα έχουμε ν’ ασχολούμαστε που θα μας έχουν τελειώσει και οι κουραμπιέδες;

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ! με υγεία, ευτυχία και ό,τι εσείς επιθυμείτε, εκτός από Φεράρι, γιατί ούτε ο Άγιος Βασίλης, ούτε η μαμά σας πρόκειται να σας τη δωρίσει.