21 Απριλίου 1967 – Η θύμηση πρέπει να ξυπνάει την περισυλλογή και όχι το μίσος

Η 21η Απριλίου 1967, πληγή στο κορμί της Δημοκρατίας, υπενθυμίζει και διδάσκει. Ήταν η εποχή που ο Στρατός, με την ανοχή -προτροπή κυρίως του πολιτειακού παράγοντα σε συνεργασία με τμήμα του Πολιτικού Συστήματος, έπαιζε για εξήντα περίπου χρόνια παρεμβατικό ρόλο στη λειτουργία του πολιτεύματος.

Τελευταία εμπλοκή το 1967, και οριστικό τέλος η κάθαρση του 1974 με το τραγικό εθνικό αποτύπωμα.

Η απριλιανή χούντα των συνταγματαρχών ήταν η κορύφωση μιας σειράς από δολοπλοκίες και ανίερες συμμαχίες του παλατιού με πολιτικές δυνάμεις του μετεμφυλιακού κατεστημένου, υπό τη διακριτική ή μη επίνευση του ξένου παράγοντα στη χώρα μας. Η κρατούσα τότε διαιρετική τομή Εθνικόφρονες – Κομμουνιστές και η σκιά του «Κουμμουνιστικού κινδύνου» καθόριζε εν πολλοίς την πορεία των πραγμάτων. Η αλληλουχία των γεγονότων είχε ως απόληξη την κυπριακή τραγωδία, το πραξικόπημα της χούντας που αποτέλεσε εισβολή στην Κύπρο.

Οφείλει η προσοχή όλων να είναι επιτακτική, καθώς ο κίνδυνος εν συνόλω διασυρμού του Ελληνικού Στρατού σε στρατιωτική δικτατορία είναι εμφανής. Το Κίνημα του Ναυτικού και το πλήθος των διωχθέντων και βασανισθέντων ανυπότακτων αξιωματικών δείχνουν ότι, η επιορκία γονατίζει τελικά από τη δύναμη του όρκου του καθήκοντος του Πολίτη, ένστολου ή μη.

Η Μεταπολίτευση, με τη συνταγματική εδραίωση της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, αποτελεί την πιο μακρά περίοδο πολιτικής ομαλότητας της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή μας στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προοιωνίζεται ευοίωνο μέλλον για τη χώρα.

Με γνώμονα το πνεύμα της θυσίας των αγωνιστών ενάντια στη δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967, η Δικτατορία των ολίγων θα αποτελεί για πάντα έναν μνημονευόμενο εφιάλτη του παρελθόντος.

Το γραφείο τύπου ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ ΚΙΛΚΙΣ