Πρωτάθλημα… μισό, ευκαιρία… ολόκληρη

Τον καιρό του νέου κορωνοϊού το είδαμε και αυτό.

Να λογίζεται ως κανονικό και να διεξάγεται έως την λήξη της αγωνιστικής περιόδου ένα εθνικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα… του ενός γύρου!

Ένα ημίμετρο των διοικούντων του ελληνικού ποδοσφαίρου, που φαίνεται να αδυνατούν να κατανοήσουν, ότι τα παρατεταμένα “απαγορευτικά” κατά της εξάπλωσης της πανδημίας του νέου κορωνοϊού οδήγησαν ουσιαστικώς σε απώλεια της φετινής αγωνιστικής περιόδου, έχοντας καταστήσει αδύνατη την πλήρη διεξαγωγή του τύποις “επαγγελματικού”, ουσία, όμως, ημιερασιτεχνικού πρωταθλήματος γ΄εθνικής κατηγορίας, σε όλους τους ομίλους του. (Η πομπώδης επωνυμία “Φούτμπωλ Ληγκ 2”… τους “μάρανε”!).

Έκριναν, δηλαδή, ως “επωφελέστερη” την πολύ πιό επίπονη και δαπανηρή επιλογή της ολοκλήρωσης του πρωταθλήματος στον… ένα γύρο του μέσα σε ιδιαιτέρως πιεστικό γιά τα δεδομένα αυτής της κατηγορίας χρονικό διάστημα, αντί της απλής οριστικής διακοπής του και καταχώρισής του στο ιστορικό αρχείο με την φράση “δεν ετελέσθη” ή “δεν ολοκληρήθηκε”!

Ό,τι, δηλαδή, έπραξαν ενώσεις ποδοσφαιρικών σωματείων, μεταξύ των οποίων και η ΕΠΣ Κιλκίς, επιδεικνύοντας και αποδεικνύοντας πολύ μεγαλύτερη αίσθηση της πραγματικότητας, όσον αφορά στα χρονικά περιθώρια πλήρους και απρόσκοπτης διεξαγωγής της κάθε αγωνιστικής διοργάνωσης, καθώς και σεβασμό στους ποδοσφαιριστές και στους διοικητικούς και εξωδιοικητικούς παράγοντες και συντελεστές των σωματείων αλλά και γενικότερα στους φίλους του κιλκισιώτικού ποδοσφαίρου.

Σεβασμό, τον οποίο δεν αποπνέει η “έμπνευση” αυτή των ιθυνόντων του ελληνικού ποδοσφαίρου γιά… “μερική κανονικότητα” ή, μἀλλον, γιά δήθεν κανονικότητα στην γ΄εθνική κατηγορία, με την διεξαγωγή… μισού πρωταθλήματος.

Διότι, ένα τέτοιο κατ’ευφημισμόν “πρωτάθλημα”, ύστερα μάλιστα από τόσο παρατεταμένη αγωνιστική αδράνεια και τις συνέπειές της στην απόδοση όλων των ομάδων, είναι αντικειμενικώς αδύνατον να διεξάγεται επί ίσοις όροις γιά όλους, έτσι που να είναι δυνατός ο διαχωρισμός της “ήρας”από το “σιτάρι”, όπως συμβαίνει σε κάθε υγιή ανταγωνισμό ή συναγωνισμό.

Και ας κοσμούν τον β΄όμιλο της γ΄εθνικής κατηγορίας ομάδες με λαμπρή ιστορία στον χώρο των εθνικών κατηγοριών, με δύο από αυτές να έχουν αγωνισθεί και στην ανώτερη και αρκετές να έχουν “παρελάσει”από την ισχυρή β΄σε όλες τις μορφές της.

Γι’αυτό άλλωστε, η όποια από αυτές πρωτεύσει, δεν θα “γράψει” και μιάν από τις ξεχωριστές “σελίδες” της ιστορίας της, αφού πρωτιά σε πρωτάθλημα – “εφεύρημα” του ενός γύρου οι έννοιες πρωτιά, επιτυχία και διάκριση χάνουν το νόημά τους.

Βεβαίως, σε μία προσπάθεια να “χρυσώσουν το χάπι”, οι διοργανωτές μείωσαν τον αριθμό των υποβιβαζομένων ομάδων στις έξι, ώστε να “τονωθεί”και ο ανταγωνισμός ή συναγωνισμός στην “μάχη”γιά την παραμονή.

Μόνο που ό,τι αναφέρθηκε γιά την διεκδίκηση του τίτλου και της ανόδου ισχύει και γιά αυτήν την “μάχη”: Δεν συνιστά δα και “άθλο” η επίτευξη αυτού του αντικειμενικού σκοπού, από την στιγμή που πρόκειται γιά πρωτάθλημα του ενός γύρου.

Το τελευταίο ισχύει και γιά την μοναδική εκπρόσωπο του κιλκισιώτικου ποδοσφαίρου στον χώρο των εθνικών κατηγοριών και “νεοφώτιστη” σ’αυτόν Αναγέννηση Πλαγιάς.

Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, η παραμονή στην κατηγορία θα χαιρετισθεί μεν ως θετικό “βήμα”, πλην όμως δεν θα προκαλέσει αίσθηση, καθώς το “στίγμα” του “πρωταθλήματος του ενός γύρου” έχει “αποτυπωθεί”σε όλες τις ομάδες, γιά τον οποιονδήποτε αντικειμενικό σκοπὀ της καθεμιάς.
Ωστόσο, αν το ”πρωτάθλημα του ενός γύρου” είναι το “κακό”, το πανάρχαιο ρητό “ουδέν κακόν αμιγές καλού” έχει την εφαρμογή του και στην περίπτωση της Αναγέννησης Πλαγιάς.

Διότι, μπορεί μεν η πρώτη συμμετοχή της σε εθνικό πρωτάθλημα να έχει να κάνει… με μισό πρωτάθλημα, όμως, από την στιγμή που υπό τα προαναφερθέντα δεδομένα της παρέχεται η δυνατότητα παραμονής σ’αυτόν τον χώρο, αποτελεί “μονόδρομο” γι’αυτήν η “ψυχρή” ρεαλιστική θεώρηση των πραγμάτων, άρα η παντί αγωνιστικώ τρόπω εκμετάλλευση της ευκαιρίας εδραίωσης στην γ’εθνική κατηγορία.

Και τούτο, διότι η έστω και υπό την παρατεθείσα επιφύλαξη, όσον αφορά στο μέγεθος της επιτυχίας, παραμονή της Αναγέννησης δεν θα ενισχύσει μόνο την δική της παρουσία στο εκτός ορίων νομού Κιλκίς “στερέωμα”, αλλά θα ωφελήσει το κιλκισιώτικο ποδόσφαιρο γενικώς, καθώς θα του προσφέρει περισσότερα χρονικά περιθώρια, όσον αφορά στην προσπάθειά του να διευρύνει εκ νέου, ύστερα από αρκετά χρόνια, το “προγεφύρωμά” του στον χώρο των εθνικών κατηγοριών, “ξεκολλώντας” από την μία μόνον ομάδα.

Επομένως, παρά την ιδιαιτερότητα της συγκυρίας ως προς την μορφή τπυ πρωταθλήματος και τις εξ αυτού επιφυλάξεις, η υποστήριξη της Αναγέννησης Πλαγιάς στην παρούσα φάση, και δη έως τα μέσα του προσεχούς Ιουνίου, οπότε και θα λήξει… το “μισό πρωτάθλημα”, πρέπει να είναι… ανεπιφύλακτη από όλο τον κόσμο του κιλκισιώτικου ποδοσφαίρου, ως υπηρετούσα το γενικό συμφέρον του.

Μετά, και υπό την προϋπόθεση της ύφεσης και τουλάχιστον δραστικού περιορισμοὐ της πανδημίας, θα υπάρξει καιρός και γιά ανασύνταξη δυνάμεων και γιά διαμόρφωση στρατηγικής σε όλα τα επίπεδα, με κεντρικό αντικειμενικό σκοπὀ την αναβάθμιση της εκπροσώπησής του στον χώρο των εθνικών κατηγοριών.
Τώρα, και προς το παρόν, όλοι… “ανηφορίζουμε” κατά Πλαγιά μεριά!