Αναγκαιότητα

Γράφει ο Σταύρος Φάσσος

Σε όλες τις εποχές η έλλειψη γηπεδικών εγκαταστάσεων και αθλητικής υλικοτεχνικής υποδομής συμφώνως προς τις εκάστοτε σύγχρονες προδιαγραφές συνιστά σε κάθε τόπο πρόβλημα, το οποίο χρήζει λύσης και δικαιολογεί κάθε αντίδραση των συντελεστών του χώρου του αθλητισμού προς την κατεύθυνση της επίλυσής του.

Αντιθέτως, δεν υφίσταται κανένα «έρεισμα» ή «πάτημα» γιά αντιδράσεις από τους ίδιους συντελεστές σε κατά καιρούς σύντομα διαστήματα μερικής αναστολής λειτουργίας ήδη υφισταμένων αθλητικών εγκαταστάσεων, με σκοπό την ανακαίνιση και αναβάθμισή τους.

Από την στιγμή που ενεργοποιείται η διαδικασία ενός τέτοιου έργου, οι φορείς οφείλουν να προβαίνουν σε μερική αναπροσαρμογή του προγραμματισμού τους γιά το όποιο διάστημα απαιτείται γιά την εκτέλεση και ολοκλήρωση αυτού του έργου.

Άλλο δεν έχω καθόλου κάτι, οπότε, ναι, πιέζω προς πάσαν κατεύθυνσιν, γιά να το αποκτήσω, και άλλο δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω γιά κάποιο εύλογο διάστημα κάτι που έχω, επειδή αυτό προορίζεται για αναβάθμιση, σε εφαρμογή του «εχθρός του καλού… το καλύτερο».

Το να μην έχω καθόλου κάτι, με νομιμοποιεί να το διεκδικώ με όλα τα νόμιμα μέσα και σε όλους τους εντός των ορίων της ευπρεπείας και αξιοπρεπείας.

Το να έχω κάτι, και κάποια στιγμή να μην μπορώ να το χρησιμοποιήσω γιά το «λελογισμένο» διάστημα, κατά το οποίο πρόκειται να συντελεσθεί ποιοτική αναβάθμισή του, όχι απλώς δεν νομιμοποιεί καμμία «θορυβώδη» αντίδρασή μου, αλλά θέτει εν αμφιβόλω την αξιοπιστία και την σοβαρότητά μου, αν επιλέξω αυτόν τον «δρόμο».

Και όσο πρόβλημα συνιστά η αδιαφορία ή η επί μακρόν «βραδυπορία» της Πολιτείας γιά την ανέγερση αθλητικών εγκαταστάσεων, εκεί όπου είτε δεν υπάρχουν είτε οι προδιαγραφές των υφισταμένων έχουν προ πολλού ξεπερασθεί, το ίδιο πρόβλημα συνιστά και η «μίζερη» εσωστρέφεια και «γκρίνια», με την οποία αντιμετωπίζουν συντελεστές, παράγοντες και φορείς του αθλητισμού περιοχών, όπου υπάρχουν αξιόλογες αθλητικές εγκαταστάσεις, την συνολική διαδικασία ανακαίνισης αυτών, από την προκήρυξη έως την εκτέλεση.

Συνιστά δηλαδή, πρόβλημα η εκ μέρους των «κριτική» στην Πολιτεία, με αφορμή την «έξωση» των ομάδων και μονάδων του αθλητισμού από τις εγκαταστάσεις γιά το όποιο εύλογο διάστημα διαρκέσουν οι εργασίες, και ενώ και οι ίδιοι γνωρίζουν τα γραφειοκρατικώς ισχύοντα με την ενεργοποίηση της διαδικασίας γιά το όποιο έργο.

Εν προκειμένω, είναι άδικος γιά την Πολιτεία και την εργολαβία του έργου της επίστρωσης του περιφερειακού στίβου και των σκαμμάτων του δημοτικού σταδίου Κιλκίς με νέο ελαστικό «τάπητα» («ταρτάν») ο «θόρυβος», που προκαλούν διαμαρτυρίες και παράπονα γιά την… «μη χρήση του σταδίου γιά προπονήσεις, κάτι που επιτείνει τα προβλήματα προετοιμασίας των αθλητών»(!), τα οποία έχουν πολλαπλασιασθεί από την εμφάνιση και συνέχιση της πανδημίας»!

Οι ίδιοι, που έως πέρυσι εστίαζαν τις διαμαρτυρίες και παράπονά τους… στην ακαταλληλότητα του από καιρού αχρηστευθέντος παλαιού ελαστικού «τάπητα», ζητώντας μετ’ επιτάσεως… την αντικατάστασή του!
Ενώ, δηλαδή, ο ελαστικός «τάπητας» ήταν ακατάλληλος, οι ανωτέρω «φώναζαν» μεν να αντικατασταθεί, πλην όμως την ίδια στιγμή το «ζόρι» τους ήταν… «να μην ξεσπιτωθούν» οι αθλητές!

Και τώρα που αυτό συνέβη, στο πλαίσιο συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος γιά τις εργασίες στο δημοτικό στάδιο Κιλκίς, και ενώ ήταν γνωστή από πέρυσι η αναφορά του εργολάβου, ότι «οι εγκαταστάσεις θα κλείσουν Μάρτιο με Απρίλιο και το έργο θα ολοκληρωθεί, εκτός απροόπτου, τέλη Μαϊου», οι ίδιοι «κλαίγονται» γιά «επιπτώσεις» αυτής της «έξωσης» των αθλητών στην απόδοσή τους, άρα «φταίει» … το έργο γιά την «μετ’ εμποδίων προετοιμασία τους»!

Κι όμως, αυτό το έργο, ακριβώς επειδή εκτελείται σε κάθε άλλο παρά μενετούς υγειονομικούς καιρούς και με δαπάνη του δήμου Κιλκίς, και όχι της Πολιτείας, θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται από όλους τους συντελεστές, παράγοντες και φορείς του κιλκισιώτικου αθλητισμού ως θετική εξέλιξη γιά τα δρώμενά του ύστερα από μικρό χρονικό διάστημα, με δεδομένο το χρονοδιάγραμμα της εργολαβίας.

Και αν φέτος χάθηκε η πλήρης αγωνιστική περίοδος (όχι όλη) γιά στελέχη του αθλητισμού, που χρειάζονται τον ελαστικό «τάπητα», ακριβώς επειδή δεν υπήρχαν άλλα χρονικά και κλιματολογικά σημεία για την εκτέλεση του έργου,… «δεν χάθηκε ο κόσμος».

Ήταν έργο, το οποίο έπρεπε να προκηρυχθεί και να γίνει, και κάλλιστα γίνεται, ανεξαρτήτως των όποιων συγκυριακών αρνητικών επιπτώσεων στον αγωνιστικό τομέα. Οι συντελεστές, παράγοντες και φορείς του κιλκισιώτικου αθλητισμού ας αναλογισθούν τις επιπτώσεις, που ήδη υπήρξαν σ’ αυτόν τελευταία δύο – τρία χρόνια, κατά τα οποία ο ελαστικός «τάπητας» του δημοτικού σταδίου Κιλκίς είχε φθαρεί σε σημείο, που …μόνον ελαστικός να μην είναι, και, το χειρότερο, τις …ακόμη χειρότερες συνέπειες στην περίπτωση που δεν είχε εξευρεθεί από τον δήμο Κιλκίς το απαιτούμενο κονδύλιο γιά το σημαντικό αυτό έργο.

Εξ άλλου, δεν είναι η πρώτη φορά στα αθλητικά χρονικά του τόπου, που, ακόμη και μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου, διεκόπη πρόσκαιρα η αθλητική δραστηριότητα εντός του άλλοτε εθνικού και μετέπειτα δημοτικού σταδίου Κιλκίς, προκειμένου να γίνουν έργα αναβάθμισης στις υποδομές του. Από το σκέτο «ξερό» χώμα στο μαύρο καρβουνίδι ή «κουρασάν», στην «αναμόχλευση» αυτού, στο κόκκινο καρβουνίδι ή «κουρασάν», στην «αναμόχλευση» και αυτού, στον πρώτο ελαστικό «τάπητα» ή «ταρτάν», στον σημερινό σύγχρονο ελαστικό «τάπητα» ή «ταρτάν», το στάδιο αυτό έχει και σε σχέση με αυτήν παράμετρο την δική του ιστορία.

Μία ιστορία, σύμφωνα με την οποία ο κιλκισιώτικος αθλητισμός αντιμετώπισε τα πλέον παρατεταμένα και οξύτερα προβλήματα κατά τα αρκετά συναπτά έτη, κατά τα οποία ο περιφερειακός στίβος και τα σκάμματά του, ελλείψει συντηρήσεων ή έργων ανακαινίσεως, καθίσταντο ακατάλληλα γιά σωστή προπόνηση των αθλητών ή ακόμη και επίφοβα για τραυματισμούς αυτών, και όχι κατά τα διαστήματα δύο ή τριών μηνών κατά τα οποία εκτελέσθηκαν έργα αναβάθμισης.

Εν όψει, λοιπόν, της αποπερατώσεως του έργου της τοποθετήσεως νέου ελαστικού «τάπητα» ή «ταρτάν» στον περιφερειακό στίβο και στα σκάμματα του δημοτικού σταδίου Κιλκίς, οι συντελεστές, παράγοντες και φορείς του κιλκισιώτικου αθλητισμού ας αφεθούν, κατ’ αρχάς, στα αισθήματα, που προκαλεί η απόκτηση μιάς σημαντικής αθλητικής υποδομής, και κατόπιν ας αρχίσουν να προετοιμάζονται γιά την «επομένη ημέρα», δηλαδή, την περίοδο από τα εγκαίνια του έργου και… πολύ μετά, που με τέτοιο αγωνιστικό χώρο θα είναι πολύ καλύτερη όχι μόνον από την φετινή μετ’ εμποδίων διανυομένη αλλά και από όλες τις αμέσως προηγούμενες.

Γιά την «μίζερη» εσωστρέφεια και «γκρίνια» υπάρχουν «πεδία δόξης λαμπρά» και αλλού σε τούτο τον τόπο, τον οποίο έχουν ήδη καταταλανίσει σε πολλά πράγματα.

Τουλάχιστον ας μην «κολλήσουν» και στον χώρο του αγωνιστικού αθλητισμού του.