Ούτε τα προσχήματα

Το απόγευμα στις 6 σύσσωμη η κοινωνία του οικισμού συνοδεύει στην τελευταία κατοικία του νεώτατο συγχωριανό.

Και το βράδυ στις 9 η ατμόσφαιρα της Ευκαρπίας δονείται από τους …χαρούμενους σκοπούς και ρυθμούς σε …ψυχαγωγική εκδήλωση του τοπικού πολιτιστικού συλλόγου, ιθύνοντα νου του οποίου αποτελεί και ο τοπικός …εφημέριος, με παρόντες καμπόσους νοματαίους!

Το «ωραίο» είναι, ότι ο εν λόγω σύλλογος του εφημερίου συμπεριλαμβανομένου στα μέλη του και κατά καιρούς σε διοικητικά αξιώματά του, κόπτεται σε όλους τους τόνους γιά την εκ μέρους του πιστή τήρηση των εθνικών και θρησκευτικών παραδόσεων, ιδίως δε των παραδόσεων του ποντιακού Ελληνισμού, μία από τις οποίες είναι και το να σταματά κάθε ψυχαγωγική εκδήλωση σε περιπτώσεις πένθους.

Μ’ αυτόν τον επαίσχυντο τρόπο κρατείται τις παραδόσεις …θεομπαίχτες;

Μη κρατώντας …ούτε τα προσχήματα;

(Είπαμε ζούμε στην εποχή του …«προοδευτισμού» και του «σιγά, και τι έγινε;» αλλά ακόμη κι έτσι, υπάρχουν όρια, η μη υπέρβαση των οποίων αποτελεί δικαίωμα τουλάχιστον της κάθε ελληνικής κοινωνίας.