Ώρες αγωνίας για την επόμενη μέρα στον Κιλκισιακό

Στον Κιλκισιακό πλησιάζει η ώρα της αλήθειας και συνάμα η ώρα της αγωνίας για την επόμενη μέρα.

Την Τρίτη 23 Ιουνίου (σήμερα) στις 8 το βράδυ, στα γραφεία του σωματείου, πραγματοποιείται η τρίτη και τελική γενική συνέλευση, που θα δρομολογήσει σημαδιακές εξελίξεις, θετικές ή αρνητικές.

Κάτι παραπάνω από καταιγιστικός και αποκαλυπτικός ο βασικός χρηματοδότης του Κιλκισιακού, Xρόνης Παπαβραμίδης, δήλωσε: «Είμαι απόλυτα ξεκάθαρος στις προθέσεις μου. Εάν ο κόσμος της πόλης και του νομού Κιλκίς είχε αγκαλιάσει τον Κιλκισιακό, δεν θα δίσταζα να θέσω το υψηλό στόχο της ανόδου στη Β΄εθνική.

Με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και βιώνοντας την απόλυτη μοναξιά στον οικονομικό τομέα, δεν επιθυμώ να συνεχίσω ούτε στη Γ΄εθνική.

Την τελευταία τετραετία η ομάδα βρήκε τα πατήματά της, με την κατάκτηση ενός πρωταθλήματος ΕΠΣ Κιλκίς, δύο κυπέλλων ΕΠΣ Κιλκίς και την σταθεροποίηση στις εθνικές κατηγορίες.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη δεν συγκίνησε ούτε στο ελάχιστο τους φιλάθλους του Κιλκισιακού. Γύρισαν την πλάτη στην ομάδα, φανερώνοντας μέγιστη αδιαφορία. Είναι αδιανόητο για μια πόλη, να παρουσιάζει μέσο όρο 25 θεατών στην προσέλευση, στα εντός έδρας παιχνίδια, και να κόβονται σε μόνιμη βάση 12 και 13 εισητήρια.

Κρούω τον κώδωνα του κινδύνου, εάν επιθυμούν όλοι οι συντελεστές του Κιλκισιακού την βιωσιμότητα και την ποδοσφαιρική ευημερία της ομάδας. Εάν το χωριουδάκι μου, οι Μουριές, είχαν σήμερα ομάδα στη Γ΄εθνική, σε κάθε παιχνίδι θα είχαμε 200 (διακόσιους) θεατές. Πού είναι ο κόσμος του Κιλκισιακού;

Περιμένω την ολόθερμη στήριξη και συμπαράστασή τους, ως βασική προϋπόθεση, για να συνεχίσω να συμπάσχω και να βοηθάω την ιστορική αυτή ομάδα. Έθεσα προ των ευθυνών τους τους παραδοσιακούς παράγοντες του Κιλκισιακού, αλλά και τους επιχειρηματίες της πόλης.

Τους καλώ να καλύψουν το μισό μπάζετ της νέας χρονιάς και το άλλο μισό θα είναι δικό μου.

Ο Κιλκισιακός είναι κοιμώμενος γίγαντας. Για να επιστρέψει στις δόξες του παρελθόντος, δεν αρκεί μόνο η δική μου παρουσία.

Έχω κουραστεί, έχω απογοητευθεί, αλλά διατηρώ την ελπίδα ότι έστω και την τελευταία στιγμή θα ενωθούν όλες οι δημιουργικές δυνάμεις, για το μεγαλείο του Κιλκισιακού».