Στην Γλυφάδα έμειναν, από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος άρχισαν, στο Λαύριο πολλαπλά προσκύνησαν, στον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο προσευχήθηκαν να βγει ο ήλιος από τα σύννεφα για να χαρούν το ηλιοβασίλεμα του, στην Παλαιά Φώκαια δεν σταμάτησαν αλλά στην Λίμνη Βουλιαγμένης την Καθαρά Δευτέρα κορύφωσαν την ικανοποίηση τους για τα άπαντα του τριημέρου τριάντα μέλη και φίλοι του Περιβαλλοντικού Συλλόγου Περιπατητών Κιλκίς.
Οι εικόνες ως χιλιάδες λέξεις προδίδουν πως η εκδρομή ήταν σπουδαία.
Εξαίρεται η απομύζηση του ορυκτού μας της Λαυρεωτικής πλούτου για να ανέβει η αξία των εκθεμάτων στο Ορυκτολογικό Μουσείου που εθελοντικά διατηρούν επιστήμονες του Λαυρίου αλλά και των εγκαταστάσεων της εξόρυξης και επεξεργασίας της υπό Ιταλό Γαλλικής Εταιρείας που τους ξενάγησε η Πετρούλα. Η σκουριασμένη γέφυρα μεταφοράς πρόδιδε τον εξοργιστικό τρόπο κλοπής των μεταλλευμάτων μας.
Το πέτρινο Μνημείο της μάνας της αδελφής της συζύγου που από το λιμάνι ατενίζει την Μακρόνησο έχει πίσω του τα ορυχεία αλλά τα δάκρυα των σκλάβων μεταλλωρύχων.
Αχ Ελλάδα σε αγαπάμε γιατί μας έμαθες να ξέρουμε.