Και δίπλα μας

Όταν οι πύλες εισόδου στην χώρα μας παρουσιάζουν κακή «εικόνα» και προκαλούν αλγεινές εντυπώσεις στον κάθε επισκέπτη της χώρας μας, είναι αυτονόητη η άσκηση ακόμη και τις πλέον δριμείας ή οξείας κριτικής σε κάθε αρμόδιο, για τις όποιες παραλείψεις ή την όποια αδράνεια.

Άλλο, όμως, κριτική για συγκεκριμένα κακώς κείμενα και άλλο μηδενιστικοί «αφορισμοί» του τύπου «αυτά συμβαίνουν ΜΟΝΟ (;) στην χώρα μας».

Όχι, δεν αποτελούν «προνόμιο» ή «μονοπώλιο» της χώρας μας κάποια είτε πάγια είτε εφήμερα προβλήματα ή κακώς κείμενα στην μεθόριό της. Συμβαίνουν και αλλού.

Η «εικόνα», που παρουσιάζει η σημαία των Σκοπίων, όπως την «αποτύπωσε» ο φωτογραφικός φακός του «Μαχητή» στην μεθόριο με την χώρα μας στην Δοϊράνη καταδεικνύει το βάσιμον του παρόντος σχολείου και δίνει «ηχηρή» απάντηση στους εκφέροντες «αφορισμούς» σαν τον προαναφερθέντα.

Αλλωστε, τόσο τα παραδείγματα προς μίμησιν όσο και αυτά προς αποφυγήν δεν έχουν…. Εθνικότητα ή «πατρίδα», δεν έχουν κάν σύνορα.

Επομένως στην όποια κριτική σε ο,τιδήποτε υπόκειται σε σύγκριση λίγο περισσότερο αίσθηση του μέτρου δεν βλάπτει.