Ήταν καιρός

“Το Μουσγαλή, το Μουρσαλή, τον Κοτσολάρ τα τρία τα κάψανε οι Γερμανοί του Χίτλερ τα θηρία”.

Ήταν καιρός λίγες ημέρες πριν την 48η επέτειο του ολοκαυτώματος των τριών Κρουσοχωρίων Αμπελοφύτου, Κυδωνίας και Κλειστού (25 Οκτωβρίου 1941) να τεθεί για πρώτη φορά σε συνεδρίαση δημοτικού συμβουλίου Κιλκίς τόσο ηχηρώς το θέμα της αναγωγής των μαρτυρικών αυτών τόπων όπως χαρακτηρίσθηκαν σε προορισμό προσκυνήματος ή ιστορικού τουρισμού.

Το έθεσε μετ’ επιτάσεως ο Τσαντάκης βρίσκοντας πρόσφορο “έδαφος” ανάμεσα σε δημοτικούς συμβούλους.

Δεν μένει παρά να βρει ανάλογο “έδαφος” τόσο στην τοπική διοίκηση (και των δυο βαθμίδων) όσο και στην Πολιτεία.

(Διότι πρόκειται ιστορικώς για το πρώτο “ξεπάτωμα” οικισμών, εξόντωση του συνόλου των κατοίκων, από τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής μετά την τελική κατάκτηση της χώρας από αυτά στις 30 Μαΐου 1941 και αφού είχε προηγηθεί η σφαγή στο Κοντομαρί Κρήτης τον ίδιο μήνα κατά την διάρκεια της Μάχης της Κρήτης).