«Με ένα σμπάρο δυό τρυγώνια»

Επί τρεις δεκαετίες και κάτι, δηλαδή… από ενάρξεως της λειτουργίας του έως σήμερα, οποιοσδήποτε διερχόμενος από τον μεθοριακό σταθμό Δοϊράνης θα μπορούσε να διερωτηθεί από… ποιά χώρα εξέρχεται ή σε ποιά εισέρχεται, ερχόμενος μόνο σε οπτική επαφή με τις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις.

Διότι, όλα αυτά τα χρόνια δεν υπήρχε στον χώρο το σύμβολο, που προσδιορίζει εξ αποστάσεως στα σύνορα την είσοδο-έξοδο κάθε χώρας, δηλαδή… η σημαία.

Στην ευρύτερη περιοχή του μεθοριακού σταθμού Δοϊράνης το μόνο σημείο, στο οποίο υπήρχε σημαία, που να υπενθυμίζει στον επισκέπτη ή ταξιδιώτη, ότι βρίσκεται στην ελλαδική επικράτεια, ήταν αυτό του Ηρώου δίπλα στον πρώην σιδηροδρομικό σταθμό, κι αυτό χάρη στην κατά καιρούς μέριμνα του τοπικού πολιτιστικού συλλόγου.

Η Πολιτεία απλώς… «εκοιμάτο τον ύπνον του δικαίου»!

Εδώ και λίγες ημέρες σε ένα πανύψηλο ιστό, σε καίριο σημείο του μεθοριακού σταθμού Δοϊράνης, θα κυματίζει υπερήφανα μία μεγάλη ελληνική σημαία, ορατή από αρκετή απόσταση, καθιστώντας… σαφέστατο σε κάθε επισκέπτη και ταξιδιώτη το σε ποια χώρα εισέρχεται και από ποιάν εξέρχεται.

Συγχρόνως, ο ιστός αυτός προστατεύει και όλες τις εγκαταστάσεις του σταθμού σε περίπτωση καταιγίδας, ως βάση και στήριγμα αλεξικέραυνου συστήματος που τοποθετήθηκε εκεί.

Μία κίνηση, γιά την οποία τα εύσημα ανήκουν στον δήμο Κιλκίς, Που «κυνήγησε» δύο χρόνια τώρα αυτήν την υπόθεση και την γραφειοκρατία, η οποία δυσκόλευε την ταχεία περαίωσή της.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο μεθοριακός σταθμός Δοϊράνης διαθέτει πλέον και σημαία ορατή εξ αποστάσεως και αλεξικέραυνη προστασία.

Εν προκειμένω η διοίκηση του δήμου Κιλκίς δικαιούται να υποστηρίζει, ότι «πέτυχε με ένα σμπάρο δύο τρυγώνια».