«Ιερός τόπος»

Ήταν αρκετή η θυσία της ηρωικής εξόδου, γιά να χαρακτηρισθεί το Μεσολόγγι ως «ιερή πόλη».
Ήταν αρκετή η θυσία μερικών εκατοντάδων ηρωίδων γυναικών της, γιά να χαρακτηρισθεί η Νάουσα ως «ηρωική πόλη».

Με σχεδόν εννέα χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες και τόσους «ποταμούς» αίματος, σε μιάν έκταση «όσο πιάνει το μάτι», τι περισσότερο χρειαζόταν και χρειάζεται, γιά να χαρακτηρισθούν πόλη και ευρύτερη περιοχή του Κιλκίς ως «ιερός τόπος»;

Το ερώτημα απευθύνεται τόσο προς την κεντρική όσο και προς την τοπική διοίκηση.
Στην δε τοπική, χωρίς, βεβαίως, να της αναλογεί το μερίδιο ευθύνης όλων των προηγουμένων, αφιερώνονται εξαιρετικώς τα δύο εικονιζόμενα εμβλήματα.

Το ένα είναι του δήμου Ναουσαίων …«προς γνώσιν και συμμόρφωσιν».

Το άλλο είναι το σκίτσο-πρόταση του συμπολίτη Λύσανδρου Φάσσου γιά τον χαρακτηρισμό του Κιλκίς ως «ιερού τόπου», το οποίο δημοσιεύθηκε στην «Η» και τον «Μ» τον Ιούνιο του 1993, ως «υιοθετημένη» πρόταση του συγκροτήματος με την ευκαιρία της ογδοηκοστής τότε επετείου της επικής Μάχης του Κιλκίς, που παρατίθεται έτσι γιά «φρεσκάρισμα» της μνήμης, που συχνά σε επίπεδο τοπικής διοίκησης αποδεικνύεται είτε ασθενής είτε ….ανύπαρκτη!

Παράλληλα φυσικά με το ερώτημα: Αφού πέρασε «στο ντούκου» και αυτή ακόμη …η Εκατονταετηρίδα, πόσα ….«τέρμινα» πρέπει να περάσουν ακόμη γιά να γίνει πράξη …το αυτονόητο, δηλαδή ο επίσημος χαρακτηρισμός του Κιλκίς ως «ιερού τόπου»;