Γιώργος Περπερίδης: Η πασαρέλα των «υποψηφίων»

Γράφει ο Γιώργος Περπερίδης

Πριν από ενάμισυ χρόνο και πριν κυκλοφορήσει η «ΙΘΑΚΗ» παραιτήθηκα από τη Νομαρχιακή Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στο Κιλκίς. Η αιτία της παραίτησής μου ήταν ότι δεν μπορούσα να είμαι σε μια νομαρχιακή επιτροπή και ταυτόχρονα να θέλω ν’ ακολουθήσω τον Αλέξη Τσίπρα στη φημολογούμενη τότε πολιτική του κίνηση.

Κι αυτό το έκανα απέναντι στην κοινή λογική που τότε έλεγε να περιμένω πρώτα να δημιουργηθεί κάτι το καινούργιο και μετά να παραιτηθώ. Από τη μια η εμπιστοσύνη μου στην ηγετική προσωπικότητα του Τσίπρα, και από την άλλη οι αξίες που έμαθα να υπηρετώ από τότε που μπήκα στην Αριστερά μ’ εμπόδιζαν να κοιτάω τους συντρόφους μου στον ΣΥΡΙΖΑ ενώ το μυαλό και η καρδιά μου ήταν αλλού.

Ο χρόνος κύλησε, ιδρύθηκε η ΕΛΑΣ και τότε άρχισαν τα κωμικοτραγικά. Τον τελευταίο καιρό βάλθηκαν κάποιες και κάποιοι να μας τρελάνουν. Κάθε μέρα μια είδηση, κάθε μέρα και μια μεταγραφή. Ούτε στο ποδόσφαιρο δε γίνονται αυτά. Κι όμως στην πολιτική γίνεται και παραγίνεται. Ο Πρόεδρος της Βουλής γράφει και σβήνει ονόματα από κοινοβουλευτικές ομάδες και οι δημοσιογράφοι βαρέθηκαν να θεωρούν είδηση την ανεξαρτητοποίηση ή τη μεταπήδηση από το ένα κόμμα στο άλλο.

Τα πρωτεία τα έχει η αριστερά του ηθικού πλεονεκτήματος. Χθες ΣΥΡΙΖΑ, μετά Νέα Αριστερά, σήμερα ΕΛΑΣ και αύριο ποιος ξέρει πού. Το πολύ γέλιο πέφτει όπως πάντα στα μικρά τα μέρη. Εκεί που όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας κι έχουμε κάτσει με όλους για έναν καφέ ή τσίπουρο σε κάποιο γλέντι ή πανηγύρι.

Ο λόγος για το μικρό Κιλκίς. Εδώ που δεν προλαβαίνεις να βήξεις και το μαθαίνει όλος ο νομός. Και ποιος δε θυμάται για παράδειγμα τα εξαπτέρυγα του ανεκδιήγητου Κασσελάκη. Ποιος ξέχασε τα χαμόγελα και τα σούρτα – φέρτα με τον Στέφανο-σκέτο όταν ήρθε για επίσκεψη στο Κιλκίς. Ποιος μπορεί να μη φέρνει στον νου του τις βρισιές και τις κατηγόριες που εκτόξευαν οι παρατρεχάμενοι της συμφοράς κατά του τέως πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Σήμερα ποιος μπορεί να μη γελάει με το θέαμα όλων αυτών των οπαδών της πολιτικής ασχήμιας να στριμώχνονται στην εξώπορτα της ΕΛΑΣ και να φιγουράρουν στα καφενεία της πόλης σαν γνήσιοι εκφραστές αυτού που μέχρι χθες δεν ήθελαν ούτε να τον ακούσουν.

Θέαμα για γέλια και για κλάματα. Παρακμή σε όλο της το μεγαλείο.

Και σαν να μη φτάνουν όλα αυτά τα ευτράπελα το παζλ  συμπληρώνεται» από τους «υποψήφιους βουλευτές» του νέου κόμματος του Τσίπρα. Μια καρέκλα καφενείου, ένας καφές κι ένα τσιγάρο δρόμος για το Κοινοβούλιο.

Αν συνεχίσουν έτσι, η σιχασιά του κόσμου θα μας πάρει όλους παραμάζωμα. Ελπίζω κάποιοι από την ΕΛΑΣ να φροντίσουν να σταματήσει αυτό το γαϊτανάκι της γελοιότητας που σίγουρα θα γίνεται και σε άλλα μέρη της ελληνικής επαρχίας όπου όλα ακούγονται και όλα βλέπονται.

Η πολιτική προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα δεν έχει ανάγκη από οπαδούς του Σαββατοκύριακου και της πλάκας. Στοχεύει να φέρει ξανά την ελπίδα και τη σιγουριά στον Έλληνα πολίτη ότι δεν είναι μόνος του απέναντι στη λαίλαπα του Κυριάκου Μητσοτάκη και της παρέας του. Ας σταματήσει λοιπόν όσο είναι καιρός το πανηγύρι που έχει στήσει ο γνωστός θίασος των ηθοποιών χωρίς ήθος γιατί θα έρθει η ώρα που θα εισπράξουν χωρίς έλεος την αποδοκιμασία της μικρής μας κοινωνίας. Κι όποιος θέλει να παριστάνει τον παλιάτσο, οι Απόκριες πλησιάζουν.

*Πρώην υποψήφιος βουλευτής και πρώην μέλος της νομαρχιακής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Π/Σ