Γ.Παπαϊωάννου: Ψέμα η επέλαση νέου μνημονίου;
Παρακολουθώντας την συνέντευξη του πρωθυπουργού, πολλά πολιτικά συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κανείς, αναλογιζόμενος και πώς μας είχαν φορέσει τα μνημόνια και τι ακριβώς ετοιμάζουν!
Το πρόγραμμα 2.0 περισσότερο μου θυμίζει αποτέλεσμα ποδοσφαιρικού αγώνα, και λιγότερο πολιτικό πρόγραμμα, ειδικά μετά από δέκα χρόνια λιτότητας και ένα χρόνο πανδημίας!
Ίσως να είχε σαν σκοπό να δώσει ένα μήνυμα στην κοινωνία για το τι ακριβώς ετοιμάζεται, αλλά και τι τους περιμένει. Από την μια το σχέδιο Πισσαρίδη και το ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας προοιωνίζει ίσως ένα μνημόνιο, όπου κάποιοι θα ωφεληθούν, θα εισπράξουν και άλλοι θα επαιτούν, στη καλύτερη, ή θα πληρώσουν, στην χειρότερη!
Τα τρία νομοσχέδια, που έχουν να κάνουν με αυτό που φανταζόμαστε όλοι, είναι το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, η διάλυση των λαϊκών αγορών και οι εργασιακές σχέσεις μαζί με την κατάργηση του οκταώρου.
Οι πυλώνες ανάπτυξης, ο εξής ένας δηλαδή, είναι η χρηματοδότηση συγκεκριμένων και ορισμένων οικονομικών συμφερόντων που πάλι θα περάσουν από το ταμείο να εισπράξουν!
Τέτοια κυνικότητα και ομολογία προφανώς κρύβει τα χειρότερα και δίνει ένα μήνυμα σε όλους, ότι αυτό που ονομάζουν ανάπτυξη αφορά συγκεκριμένους, και δεν δικαιούται κανείς τίποτε από όλα αυτά που παρουσιάστηκαν, παρά μόνο οι εκλεκτοί!
Το άνοιγμα της ψαλίδας, που έγινε μετά το τέλος των ολυμπιακών αγώνων, και όλος εκείνος ο πακτωλός χρημάτων και έργων δεν πρόσθεσε στην ήδη εγκαταλελειμμένη περιφέρεια και σαφώς δεν είχε σκοπό να βελτιώσει αστοχίες, αδικίες και παραλείψεις.
Τώρα, αυτό που επιχειρείται είναι το στράγγισμα της περιφέρειας, η υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η δημιουργία όχι απλά κράτους δυο ταχυτήτων, αλλά μιας σχέσης εκμετάλλευσης μεταξύ κέντρου και επαρχίας, και φυσικά όχι μόνο περιβαλλοντολογικά, αλλά και σε επίπεδο ανθρώπων.
Έχουμε να κάνουμε με την επιτομή του Νεοφιλελευθερισμού και ίσως με το πιο σκληρό πρόσωπο.
Η μονόπλευρη ενημέρωση και η προσπάθεια χειραφέτησης της κοινωνίας δείχνει ότι θα πάμε μέχρι τις εκλογές σε ένα κλίμα όπου θα μοιράζει ο Μωυσής χάντρες και καθρεφτάκια στον λαό, θα κλείνει το μάτι στα συμφέροντα και φυσικά θα τα δώσει όλα σε λίγους και εκλεκτούς.
Αν αναλογιστεί κάποιος ποιες είναι οι προτεραιότητες της κοινωνίας, τι εξήγγειλε ο ίδιος και τι παρουσιάστηκε από τον <νομπελίστα > καθηγητή, καταλαβαίνει ο καθένας πολύ καλά τι τον περιμένει.
Το νέο μνημόνιο δεν θα ψηφιστεί στην Βουλή γιατί έχει συμφωνηθεί μεταξύ τους. Το ζήτημα είναι, ότι πρέπει η κοινωνία και όλοι οι μη έχοντες και κατέχοντες να βάλουν όλους αυτούς στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, που το ανοίξανε από έξω και βγήκανε τα βαμπίρ του Νεοφιλελευθερισμού!
Χρειάζεται μια νέα κοινωνική συμμαχία για μια νέα πολιτική αλλαγή, αντίστοιχη του 81, με την κοινωνία να πει φτάνει πια!
