Έκοψαν… ένα κεφάλαιο 90 ετών!

Ήταν ένα βαθύριζο, υγιέστατο και αγέρωχο πεύκο ηλικίας ενενήντα ετών, το τελευταίο που είχε απομείνει στο προαύλιο του ιερού μητροπολιτικού ναού Αγίου Γεωργίου Γουμένισσας από την εποχή των δενδροφυτεύσεων της δεκαετίας του 1920.
Ένα δένδρο συνδεδεμένο με τις μνήμες Γουμενισσιωτών ουκ ολίγων ηλικιών, με τους παλαιότερους να διατηρούν ανάμεσα σε αυτές το ότι τόσο αυτό όσο και τα άλλα, που υπήρχαν στον ίδιο χώρο, είχε φυτέψει ο εκπαιδευτικός Επαμεινώνδας Γεραντώνης, συγγραφέας του ιστορικού αλφαβηταρίου του Δημοτικού το έτος 1945. ο οποίος την συγκεκριμένη δεκαετία, ως νεαρός δάσκαλος, υπηρέτησε στην Γουμένισσα.

Ένα δένδρο και ένα πρόσωπο της «ζωντανής» ιστορίας της Γουμένισσας, δηλαδή ένα κεφάλαιό της που έδωσε λαβή στον εκλεκτό συνεργάτη του «Μαχητή» Χρήστο Ίντο γιά μία σχετική γλαφυρή αναφορά σε άρθρο του στο αμέσως προηγούμενο τεύχος της εφημερίδας!

Ένα, λοιπόν, δένδρο με τέτοια ιστορική και συναισθηματική αξία αλλά και χωρίς κανέναν απολύτως αντικειμενικό λόγο κοπής γιατί κόπηκε τόσο «άκομψα» κα «ελαφρά τη καρδία», προκαλώντας θλίψη αλλά και εύλογη οργή;

Ποιός ή ποιοί «κρύβονται» πίσω από αυτό το πολιτιστικό και περιβαλλοντικό «ανοσιούργημα»;

Και ποιοί «αρμόδιοι» δέχθηκαν τόσο αβασάνιστα την τέλεσή του;

Αν υπάρχει από οποιονδήποτε απάντηση που, έστω και στοιχειωδώς… να «στέκει», ευπρόσδεκτη.

Εν γνώσει του συντάκτη ή των συντακτών της, ότι η στήλη δέχθηκε… «βροχή» ερωτημάτων γι΄ αυτό το λυπηρό περιστατικό.