Δύο μέτρα, δύο σταθμά
Εκείνοι οι περί πολλά τυρβάζοντες περί τα πολιτιστικά του τόπου «ευαίσθητοι», που συνήθως «χαλούν τον κόσμο» και δεν κλείνουν το στόμα τους ούτε ορθώνουν φραγμό στην αμετροέπεια γιά κάτι, με το οποίο τυχαίνει να ασχολούνται οι ίδιοι, τι παθαίνουν και «κόβεται η λαλιά τους», όταν καταγγέλλονται από άλλους περιστατικά σαν τον κατ’ επανάληψιν βανδαλισμό του αρχαιολογικού χώρου του Παλατιανού;
Ή, μήπως, ένας τέτοιος χώρος δεν αφορά στον τομέα του πολιτισμού;
Ή, πάλι προβάλλει τον τόπο λιγότερο από ό,τι κάποιες εφήμερες εκδηλώσεις, ανεξαρτήτως περιεχομένου;
Το ερώτημα απευθύνεται ιδίως σε δραστηριοποιημένους στον εν λόγω τομέα, που έχουν και την ιδιότητα του εκπαιδευτικού: Γιατί δύο και δύο σταθμά σε αντιδράσεις, για τις οποίες επικαλούνται «ευαισθησία»;
Εκτός εάν οι βανδαλισμοί, και μάλιστα σε χώρους σαν τον προαναφερθέντα δεν δονούν γενικώς τις χορδές ευαισθησίας!
