Χρήστος Σπίγκος: Χωρίς τίτλο

Γράφει ο Χρήστος Σπίγκος

Από την ημέρα που βρέθηκαν φωτογραφίες εκτέλεσης 200 κομμουνιστών στο σκοπευτήριο της Καισαριανής από τους Γερμανούς κατακτητές άρχισε ένας ορυμαγδός διηγήσεων εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα.

Στόχος πρώτος, ν’ αποδομηθεί ο πανθομολογούμενος ηρωισμός των 200 παλικαριών που δολοφονήθηκαν από τον Ναζισμό.

Στόχος δεύτερος, να ξυπνήσει το τέρας του έθνικού διχασμού και, δια του δήθεν συμψηφισμού, ν’ αθωωθεί ο εγκληματικός δωσιλογισμός και να δικαιωθούν οι σημερινοί νοσταλγοί των ένστολων δολοφόνων της ελληνικής Δημοκρατίας.

Οι 200 δολοφονηθέντες πατριώτες δεν έχουν ανάγκη υπεράσπισης και η ασέβεια στη μνήμη τους επιστρέφει ως κόλαφος σ’ αυτούς που επέλεξαν τον ριψασπιδισμό για στάση ζωής.

Εκείνοι αρνήθηκαν στους δολοφόνους τους να τους δέσουν τα μάτια γιατί δεν είχαν τίποτα να κρύψουν, σαν αυτά που κρύβει η κουκούλα της προδοσίας.

Αυτοί φυλακίστηκαν από το δικτατορικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου για τις ιδέες τους και παραδόθηκαν για εκτέλεση στους κατακτητές της Πατρίδας μας.

Σταματώ εδώ με την ευχή κάποτε να βρούμε όλοι οι Έλληνες την ικανότητα της συνύπαρξης και του διαλόγου με τον αντίθετο.