Σπάνια στιγμή διακομματικής σύγκλισης η στάση του Γ.Γεωργαντά στην εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Η αυλαία έπεσε στην εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, επιβεβαιώνοντας ότι το τέλος της διαδικασίας ήταν σε μεγάλο βαθμό προδιαγεγραμμένο. Παρά τις δεκάδες συνεδριάσεις, τις εκατοντάδες ώρες καταθέσεων και την πληθώρα μαρτύρων, οι πολιτικοί συσχετισμοί δεν μεταβλήθηκαν και τα κόμματα κατέληξαν σε αντικρουόμενα πορίσματα. Ωστόσο, μέσα στο κλίμα έντασης και πόλωσης, αναδείχθηκε ένα πρωτοφανές είναι η αλήθεια για τα κοινοβουλευτικά χρονικά στοιχείο που ξεχώρισε: η θετική προσέγγιση της αντιπολίτευσης στο πρόσωπο του Γιώργου Γεωργαντά.
Χωρίς υπερβολή ο νυν Αντιπρόεδρος της Βουλής και βουλευτής Κιλκίς της Νέας Δημοκρατίας , ο οποίος είχε διατελέσει υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, “ένωσε” τα κόμματα της πλειοψηφίας. Σε δημόσιες τοποθετήσεις όσο και σε αποσπάσματα των πορισμάτων που είδαν το φως της δημοσιότητας, καταγράφεται ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του επιχείρησε να αντιμετωπίσει χρόνιες δυσλειτουργίες του Οργανισμού, δρομολογώντας ελέγχους και διορθωτικές παρεμβάσεις.
Στελέχη κομμάτων της μειοψηφίας φέρονται να αναγνωρίζουν πως η στάση του διαφοροποιήθηκε από άλλες περιόδους διοίκησης, υπογραμμίζοντας ότι «η πολιτική ευθύνη δεν είναι συλλογική και αδιαφοροποίητη». Σε μια εξεταστική όπου κυριάρχησαν οι σκληρές καταγγελίες και οι αλληλοκατηγορίες, η περίπτωση Γεωργαντά αποτέλεσε μια σπάνια στιγμή διακομματικής σύγκλισης. Ειδική αναφορά έγινε στην προσπάθειά του να μεταφέρει υπό το κυβερνητικό νέφος (gov.gr) τη διαδικασία τοων δηλώσεων ΟΣΔΕ προκειμένου οι παραγωγοί αλλά και ο ΟΠΕΚΕΠΕ να απαλλαγούν από το βάρος μεσαζόντων και τεχνικών συμβούλων. Υπενθυμίζεται ότι ήδη από το διαβιβαστικό της Ευρωπαίας Εισαγγελέως στη δικογραφία που είχε αποστείλει στη Βουλή γινόταν ειδική αναφορά στις προσπάθειες του κ. Γεωργαντά να φέρει την κάθαρση του Οργανισμού.
Το γεγονός ότι ένας εν ενεργεία βουλευτής της κυβερνητικής πλειοψηφίας αντιμετωπίστηκε με θετικό πρόσημο από την αντιπολίτευση, συνιστά πολιτική ιδιαιτερότητα. Και ίσως αποτελεί το μοναδικό σημείο όπου, έστω έμμεσα, καταγράφηκε μια κοινή ανάγνωση μέσα σε μια κατά τα άλλα βαθιά διχασμένη διαδικασία.
