Ποιοι βαδίζουν και ποιοι όχι στο νήμα που συνδέει την Πρωτομαγιά του 1886 με το σήμερα
Η φετινή Πρωτομαγιά στο νομό μας αποτυπώθηκε σε δύο εικόνες. Η μία είναι αυτή των ταξικών συνδικάτων και συγκεκριμένα του Σωματείου Εργατοϋπαλλήλων σε εμπορικές και λοιπές επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών ιδ. Τομέα νομού Κιλκίς, του Κλαδικού Συνδικάτου Μετάλλου Κιλκίς, του Κλαδικού Σωματείου γάλακτος-τροφίμων – ποτών και άλλων φορέων της πόλης, που ένωσαν τις φωνές τους σε δυναμικές πορείες μαζί με τους εργαζόμενους σε ολόκληρη τη χώρα που βροντοφώναξαν συνθήματα για απεμπλοκή της χώρας μας από τους πολέμους, για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, κόντρα σε κυβερνήσεις και εργοδοσία. Τίμησαν με τον τρόπο που αρμόζει όλους εκείνους που πριν από εμάς πάλεψαν για τα δίκαια της εργατικής τάξης κι έδωσαν την υπόσχεση ότι θα συνεχίσουν τον ίδιο αγώνα.
Από την άλλη η θλιβερή εικόνα του Εργατικού Κέντρου Κιλκίς, που φέτος κατάφεραν να μαζέψουν έστω και το μισό ΔΣ για να «τιμήσουν» την Εργατική Πρωτομαγιά. Δεν μας εκπλήσσει καθόλου η εικόνα αυτή, καθώς το ΕΚ Κιλκίς λάμπει δια της απουσίας του από όλους τους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες στο Κιλκίς και την οργάνωσή τους. Η θλιβερή μειοψηφία που εκφράζει το ΕΚ δεν αποτελεί «παρέκκλιση», αλλά φυσικό αποτέλεσμα της κυβερνητικής και εργοδοτικής γραμμής, που όταν κυριαρχεί σαπίζει το εργατικό κίνημα από μέσα και το απομακρύνει από τους ίδιους τους εργαζόμενους που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί. Πρόκειται για μια ομάδα ξένη προς κάθε εργαζόμενο, προς το εργατικό κίνημα, που το υπονομεύει και το δυσφημεί, γι’ αυτό άλλωστε προτιμούν να τα «κανονίζουν» όλα μεταξύ τους.
Γι’ αυτό άφησε και την αίτηση του σωματείου μας για εγγραφή στη δύναμη του ΕΚ, για 7 μήνες στο διαβάστηκε! Θεωρούμε απαράδεκτη την στάση της ηγεσίας του ΕΚ Κιλκίς, που αρνείται την εγγραφή του σωματείου μας στη δύναμή του. Μετά από 7 μήνες σιωπής απέναντι στις αμέτρητες προσπάθειες μας να μάθουμε έστω τι δικαιολογητικά χρειάζεται να συνοδεύουν την αίτηση εγγραφής μας στο ΕΚ (τα αυτονόητα δηλαδή) μας πληροφόρησαν ότι αρνούνται ομόφωνα την ένταξη μας στο ΕΚ.
Ο λόγος; Ένα άρθρο στο καταστατικό του ΕΚ (που όλως περιέργως τροποποιήθηκε λίγους μήνες πριν και 3 μήνες αφότου καταθέσαμε την αίτηση εγγραφής μας) με το οποίο απαγορεύουν την εγγραφή στο ΕΚ σωματείων που έχουν τη δυνατότητα δημιουργίας παραρτημάτων. Με άλλα λόγια το Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου , είχε την αγωνία να συνεδριάσει για να «κόψει» ένα ζωντανό εργατικό σωματείο και όχι για να οργανώσει την πάλη των εργαζομένων για τα φλέγοντα ζητήματα της ζωής μας!
Απέναντι σε αυτή τη σαπίλα και τον εκφυλισμό δεν στέκεται το «κενό». Στέκονται οι ζωντανοί αγώνες των σωματείων, που δείχνουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος για το εργατικό κίνημα. Εκεί όπου οι δυνάμεις της εργοδοσίας και του κυβερνητικού – εργοδοτικού συνδικαλισμού επιδιώκουν σιωπή και υποταγή, αναπτύσσονται πρωτοβουλίες που βάζουν στο επίκεντρο τις ανάγκες των εργαζομένων, την ανατροπή της βάρβαρης αντεργατικής πολιτικής.
