Περί τοξικότητας…
Στο Κιλκίς γνωριζόμαστε όλοι κι όταν κάποιος αυτοεκτίθεται στενοχωριόμαστε.
Ο μόνιμος πρόεδρος τοπικής οργάνωσης κόμματος εξουσίας μετά από τόσα χρόνια στη θέση αυτή δεν έμαθε να αντέχει να κρίνουν πολιτικά τον κομματικό του εργοδότη.
Καταλαβαίνουμε την αιτία του ζήλου που επιδεικνύει όταν αποφασίζει να τον υπερασπιστεί.
Αλλά, μάταιος κόπος.
Ο εμπειρότατος στον τοξικό λόγο κ. πρόεδρος δεν πείθει κανέναν, όταν με περισπούδαστο ύφος την πολιτική κριτική τη λέει διχαστική τοξικότητα και την αντιπαράθεση την αποδίδει σε μίσος.
Αυτός είναι ο κ. πρόεδρος αυτός είναι ο ζήλος του αυτή και η αυτογελοιοποίησή του.
Κι εμείς οι υπόλοιποι δεν έχουμε τίποτα άλλο να κάνουμε από το να του προσφέρουμε την κατανόησή μας και την υπενθύμιση ότι το πιο ατίθασο άλογο είναι το καλάμι της πρόσκαιρης εξουσίας!
