Υπομονή ναι, όχι όμως απεριόριστη

ypomoni-maxitis-kilkisΥπομονή. Ένα από τα δυσκολότερα αλλά πιο χρήσιμα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που μπορεί να διαθέτει ή να αποκτήσει στην πορεία της ζωής του μέσα από καταστάσεις και βιώματα, ένας άνθρωπος. Ένα χάρισμα, θα το χαρακτήριζα εγώ, που κρύβει και μια παγίδα.

Η υπομονή δεν είναι εύκολο πράγμα. Παρ’ όλο που μπορεί να μας γλιτώσει από πολλά κακά μοπρεί να επιφέρει ακόμη περισσότερα. Αλλά σταματώ να μιλώ με γρίφους και εξηγούμαι. Εάν έχεις υπομονή, είναι σίγουρο ότι δεν θα σπαταλήσεις πολύ άσκοπα χρόνο για πράγματα που δεν αξίζουν. Είτε αυτά τα «πράγματα» είναι άνθρωποι, είτε είναι καταστάσεις είτε είναι δοκιμασίες.

Μέσα από την υπομονή μπορείς να προφυλάξεις τον εαυτό σου από εν βρασμό ψυχής αντιδράσεις και τις συνέπειες που αυτές επιφέρουν. Μέσα από την υπομονή μπορείς να γλιτώσεις από νεύρα και φασαρίες που σε περίπτωση απώλειας της θα είχες αναλωθεί. Με υπομονή μπορεί να κερδίσεις πολλά λεπτά ηρεμίας και να αφήσεις το χρόνο να σβήσει όποια συναισθήματα σου έχουν προκληθεί από το περιβάλλον και τους ανθρώπους που σε περιτριγυρίζουν.

Όμως περνάνε όλα με την υπομονή και μετά είμαστε μια χαρά; Προφανώς και όχι. Και εδώ είναι η παγίδα. Αν κάνεις υπομονή για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην ζωή σου ή έχεις καθημερινά στο περιβάλλον σου ανθρώπους που σε προκαλούν να χάσεις την υπομονή σου τότε το να επιμένεις σε αυτή μπορεί να προσκαλέσει άσχημες επιπτώσεις.

Το να κρατάς μέσα σου συναισθήματα όπως οργή, θυμός, νεύρα, θλίψη και να προσπαθείς να τα καλύψεις με το πέπλο της υπομονής είναι ανώφελος κόπος. Και τούτο διότι κάποια στιγμή θα συμβεί αυτό που λέμε «το ποτήρι ξεχείλησε». Όλα όσα καταχώνιαζες στη καρδιά σου μη εκφράζοντας τα συναισθήματα σου γίνονται ένα μικρό έντομο που σιγά σιγά σου τρώει τη ψυχή σου.

Και έτσι με την υπομονή σύμμαχο το έντομο αυτό θα καταφέρει να χορτάσει τρώγοντας σε λίγο λίγο και τότε θα είναι αργά. Και η υπομονή δε θα είναι αρκετή για να το αντιμετωπίσεις. Και όλα αυτά που γλίτωσες κάνοντας υπομονή θα γυρίσουν σαν «μπούμεραγκ».

Αξίζει λοιπόν να δίνουμε συνέχεια τόπο στην οργή ή πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να εκφράζουμε ότι αρνητικό μαζεύεται μέσα μας; Φυσικά και το δεύτερο. Διότι με την υπομονή γλιτώνουμε από πολλά βάσανα τη καρδιά μας αλλά και με την έκφραση των αρνητικών συναισθημάτων την καθαρίζουμε από τις στάχτες της υπομονής. Εκφραστείτε ελεύθερα για ότι αξίζει να βγάλετε από μέσα σας λοιπόν.

Γράφει ο/η

Αθανάσιος Τατάρογλου
Χημικός που κάνει μεταπτυχιακό στα λογιστικά :) Θα με πετύχετε Κιλκίς ή Σαλονίκη να κάνω βόλτες, πάντα παρέα με αγαπημένους ανθρώπους :) Θα με ακούσετε στις RadioXimeies φυσικά από τη συχνότητα του Ράδιο Μαχητής 87.8 FM !!! Θα με διαβάσετε στην Ημερήσια και στον Μαχητή ;) Κολλημένος με τα social media και την τεχνολογία, ολίγον τι Gadgetakias :) Δηλώνω Brainiac και ανήκω στο κίνημα των Chioumoristas !!! Πιστός στην οικογένεια και τους φίλους.- Α! και τα σημαντικά... Τοξότης με ωροσκόπο Παρθένο ;) Περισσότερα για μένα θα βρείτε εδώ -> http://about.me/athanasios_tataroglou
Περισσότερα

Προτέρημα η σωστή διαχείριση λάθους

Λάθη κάνουμε όλοι. Και αυτό δεν χωρεί συζήτηση. Κατά τη διάρκεια της ζωής μας κάνουμε λάθη, άλλα μικρά, άλλα μεγάλα, άλλα που επηρεάζουν τους άλλους και άλλα που επηρεάζουν εμάς. Κάποια μεγάλα Περισσότερα →

17 Απριλίου 2017

Θέτοντας όρια στην μαθητική τάξη

Είτε εργάζεται κανείς με μικρά παιδιά είτε με τελειόφοιτους, η τήρηση ωρισμένων απλών κανόνων διοίκησης της τάξης από τον εκπαιδευτικό αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την άσκηση ενός καλού ελέγχου. Με τον όρο Περισσότερα →

17 Απριλίου 2017

Μπορώ να ελέγξω τον θυμό μου;

Όλοι γνωρίζουμε τι είναι ο θυμός και όλοι τον έχουμε νιώσει άλλοτε ως έναν παροδικό και ήπιο εκνευρισμό και άλλοτε ως ένα συναίσθημα έντονης οργής. Ο θυμός, κατά κύριο λόγο, αποτελεί ένα Περισσότερα →

9 Απριλίου 2017