Δεν ξεχνούμε το 2008, τη στιγμή που ξεχείλισε το ποτήρι

Η δολοφονία ενός παιδιού από χέρι αστυνομικού τον Δεκέμβρη του 2008 κατέκλυσε τις στιγμές εκείνες τη συζήτηση με μία σειρά από “γιατί” από νέους και νέες, που αντιστάθηκαν στην πολιτική της ΝΔ.

​Ο αστυνομικός οφείλει να εφαρμόζει το Σύνταγμα και τη νομοθεσία και δεν κινείται αυθαίρετα και αδιάκριτα. Η κοινωνική ειρήνη και η προστασία του πολίτη βασίζονται στις κυβερνητικές πολιτικές δημόσιας τάξης, τα όρια όμως της διακριτικής ευχέρειας της αστυνομίας πρέπει να είναι αυστηρά προσδιορισμένα.

​Η εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, από υπερασπιστή της έννομης τάξης, έρχεται στο νου μας κάθε 6 του Δεκέμβρη να μας θυμίσει το καθήκον του κάθε πολίτη να στέκεται απέναντι στην ένστολη αυθαιρεσία που επιχειρεί την κατάργηση στοιχειωδών δικαιωμάτων μας.

​Το χέρι του δολοφόνου δεν το όπλισε ο θυμός της στιγμής, αλλά μια ολόκληρη νοοτροπία που θέλει ανεξέλεγκτη τη συνταγματικά οριοθετημένη κρατική βία. Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος μας δείχνει τον δρόμο της πολιτικής αντίστασης σε κάθε απόπειρα κατάλυσης του Κράτους Δικαίου.

​Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραμένει αταλάντευτα αντίπαλος κάθε προσπάθειας υπονόμευσης της τριγωνικής σχέσης Κράτος-Αστυνομία-Πολίτης, η οποία υλοποιείται με την υποχρέωση των αστυνομικών να προστατεύουν το δημοκρατικό πολίτευμα στο πλαίσιο της συνταγματικής τάξης.