«Δοκιμασμένη συνταγή»

Αθλητισμός /

Γράφει ο Σταύρος Φάσσος

Γιά την στήλη αποτελεί πάντα αιτία αρνητικής κριτικής σε φορέα λεγομένου ερασιτεχνικού αθλητισμού, όταν η ομάδα του, οποιουδήποτε ομαδικού αθλήματος, συγκροτείται από παίκτες προχωρημένης αθλητικής ηλικίας και, αν όχι σχεδόν αποκλειστικώς, στην μεγάλη πλειονότητά τους μη προερχομένους από το «φυτώριο» του φορέα (συνήθως… «γυρολόγων»), στο πλαίσιο μιάς εφήμερης, κυρίως οικονομικής, σχέσης για την επίτευξη ενός εφήμερου αγωνιστικού αντικειμενικού σκοπού, και μετά… «ταξίδι στο άγνωστο».

Με την ίδια αρνητική διάθεση στέκεται η στήλη και απέναντι σε φορείς, οι ιθύνοντες των οποίων μετατρέπουν τον αντικειμενικό σκοπό της συστηματικής «καλλιέργειας» του οποιουδήποτε ομαδικού αθλήματος σ΄αυτούς ως «παραπέτασμα», με το οποίο επιχειρούν να «κρύψουν» είτε την αδυναμία είτε την μη διάθεση και βούλησή τους να θεσπίζουν κάποια τόσο απαραίτητα γιά την πραγματική ανάπτυξη κάθε αθλήματος αγωνιστικά κίνητρα, μέσα σε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα.

Οι αρχαίοι πρόγονοί μας συνήθιζαν να λέγουν «μέτρον άριστον», δηλαδή το «άριστον» είναι η αίσθηση του μέτρου (και όχι, βεβαίως, «παν μέτρον άριστον» = «κάθε μέτρο είναι άριστο», όπως κάκιστα χρησιμοποιείται σε σύγχρονους διαλόγους).

Εν προκειμένω το «μέτρον» βρίσκεται κάπου στη μέση, με προβάδισμα της αναπτυξιακής διαδικασίας. Πρώτα φροντίδα γιά την δημιουργία «κυψέλης» ενός αθλήματος, με συγκρότηση τμημάτων μικρών και πολύ μικρών ηλικιακών κατηγοριών ή, αλλιώς, «ακαδημιών», για «μύηση» στα «μυστικά» του αθλήματος και «καλλιέργεια» αθλητικής παιδείας και πνεύματος ευγενούς αμίλλης και υγιούς αθλητικής συμπεριφοράς, κατόπιν συγκρότηση αξιόμαχων αντιπροσωπευτικών ομάδων ηλικιακών κατηγοριών, ύστερα συγκρότηση ανταγωνιστικής πρώτης ομάδας στελεχωμένης κατά βάσιν από μονάδες προερχόμενες από το «φυτώριο» και, τέλος, πάντα σε συνάρτηση με την εξασφάλιση «πηγών» οικονομικής στήριξης ή, αλλιώς, επαρκούς οικονομικής επιφανείας, επιδίωξη κατηγοριακής αναβάθμισης της πρώτης ομάδας με προσεκτικά αλλά σταθερά «βήματα» σε υψηλότερο επίπεδο από αυτό της συγκυρίας πριν το ξεκίνημα του εγχειρήματος.

Και στο πλαίσιο ακριβώς αυτής της τελευταίας φάσης εντάσσεται και η «έξωθεν» και «λελογισμένη» ενίσχυση της πρώτης ομάδας με μονάδες που να συνδυάζουν μακροχρόνια πείρα, πλήθος παραστάσεων από ανώτερες κατηγορίες και αποδεδειγμένη αγωνιστική αξία, μέχρι του σημείου που αυτή η ομάδα να αναβαθμίζεται σημαντικά χωρίς να χάνει την «ταυτότητά» της σε σχέση με τον τόπο ή την περιοχή προέλευσής της και έδρα της.

Για όλους αυτούς τους λόγους η στήλη τήρησε υποστηρικτική στάση στο παράδειγμα των φορέων του κιλκισιώτικου καλαθοσφαίρου, οι οποίοι, ενώ λειτουργούσαν από καταβολής καλαθοσφαίρου στον νομό και συνεχίζουν να λειτουργούν κατά βάσιν ως «φυτώρια» και «κυψέλες» του αθλήματος, με ουσιαστική συμμετοχή στην παραγωγική και αναπτυξιακή διαδικασία, όταν ακολούθησαν την προαναφερθείσα «συνταγή» των «τεσσάρων» σημείων κατάφεραν να αποκτήσουν «όνομα» και να διακριθούν και πέραν των ορίων του νομού.

Μάλιστα, οι τοπικοί καλαθοσφαιρικοί φορείς πέτυχαν και κάτι όχι ιδιαιτέρως σύνηθες στον αγωνιστικό αθλητισμό: Να ενισχύονται, όποτε ήταν αναγκαίο λόγω κατηγοριακής προαγωγής, από «φτασμένους» πολύπειρους… «τριανταφευγάτους» ή και… «Μαθουσάλες» του αθλήματος σε σημαντικό ποσοστό προερχομένους από…. το κιλκισιώτικο «φυτώριο», δηλαδή τα τμήματα υποδομής όλων των τοπικών φορέων!

Έτσι, αρκετοί από τους παίκτες αυτής της κατηγορίας έδωσαν «βροντερό παρών» σε όλες τις ομάδες του νομού, που αγωνίσθηκαν σε εθνικές κατηγορίες (ΑΟΓουμένισσας με ένδεκα συνεχείς χρονιές συν μία μεμονωμένη στην γ΄ και δύο στην β΄, Αετός Κιλκίς με τρεις συνεχείς χρονιές στην γ΄, Εύαθλος Πολυκάστρου με πέντε συνεχείς στην γ΄) καθώς και σε περιφερειακές (Αλέξανδρος Αξιούπολης, στην α΄ κατηγορία Μακεδονίας), βοηθώντας τις σε μεγάλο βαθμό όχι μόνο με την πείρα, την καλύτερη γνώση διαχείρισης καταστάσεων, την προσωπικότητά τους και την αγωνιστική αξία τους, αλλά και λειτουργώντας ως υγιή πρότυπα γιά τους από σαφώς μέχρι… κατά πολύ νεώτερους συμπαίκτες τους. Επί πλέον, πέτυχαν να εμφυσήσουν σε όλους την νοοτροπία και αντίληψη του ενιαίου χώρου του κιλκισιώτικου καλαθοσφαίρου, ανεξαρτήτως της αγάπης του καθενός γιά τον δικό του τόπο καταγωγής, και να προσφέρουν σε κάθε ομάδα τις υπηρεσίες τους χωρίς καμμία «έκπτωση» σε ζήλο και συνέπεια.

Και τούτο συνιστά ίσως το σημαντικότερο διαχρονικό όφελος του καλαθοσφαίρου του νομού Κιλκίς, εξ ου και η εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα αδιάκοπη παρουσία του σε αξιοπρεπές σημείο του χώρου του ελληνικού, παρά την υστέρηση του νομού σε οικονομική επιφάνεια, που συνεπάγεται και λιγότερα τεχνικά μέσα από ό,τι αλλού.

Βάσει όλων των παρατεθεισών αναφορών, συνιστά ελπιδοφόρο μήνυμα η επιλογή της ίδιας «συνταγής» από τον καλαθοσφαιρικό σύλλογο ΚΟΥΠΑ του Κιλκίς, στην επανάληψη μιας ιστορίας, που συνδυάζει το «πάτημα» ενός συλλόγου στις «γερές βάσεις» της αναπτυξιακής υποδομής του (πάνω από διακόσιοι αθλούμενοι στα τμήματα «φυτωρίου» ή «ακαδημιών» και ηλικιακών κατηγοριών) με την «λελογισμένη» ενίσχυση της πρώτης ομάδας του με το δοκιμασμένο έμπειρο έμψυχο κιλκισιώτικο δυναμικό, προερχόμενο στην προκειμένη περίπτωση αποκλειστικώς, από το κιλκισιώτικο καλαθόσφαιρο.

Σ’ αυτά προστίθεται και το δεδομένο της εξωδιοικητικής συμβουλευτικής υποστήριξης της ομάδας από Κιλκισιώτες «αστέρες» του ελληνικού καλαθοσφαίρου με διεθνείς «περγαμηνές», κάτι που συμβαίνει γιά πρώτη φορά με σύλλογο του νομού.

Αν μη τι άλλο, πρόκειται γιά συνδυασμό, που προσφέρει ισχυρό στήριγμα στην εκ μέρους της ΚΟΥΠΑ επιλογή της ανόδου της πρώτης ομάδας στην γ΄ εθνική κατηγορία ως αντικειμενικού σκοπού της αγωνιστικής περιόδου 2021-22, ενώ δημιουργεί νέες θετικές προοπτικές γιά την περαιτέρω πορεία του κιλκισιώτικου καλαθοσφαίρου.

Γι΄αυτό και αξίζει κάθε ποικίλης υποστηρίξεως η συνολική προσπάθεια αυτού του νεώτερου καλαθοσφαιρικού φορέα του νομού, με επιδίωξη να τον εκπροσωπήσει πέραν των ορίων αυτού.

Περισσότερα
Δείτε ακόμα