Διδάγματα από το Απριλιανό πραξικόπημα

Αρθρογραφία /

«Η θεραπεία των κακών του κοινοβουλευτισμού, δεν μπορεί να ζητηθεί από την εγκατάλειψη των δημοκρατικών αρχων».
Ελευθέριος Βενιζέλος

Πριν από λίγες μέρες, συμπληρώθηκαν 54 χρόνια, από την αποφράδα ημέρα της 21ης Απριλίου 1967, κατά την οποία μια μικρή ομάδα αξιωματικών του στρατού, κατέλυσε τη Δημοκρατία, στην πατρίδα μας, και επέβαλε αυταρχικό καθεστώς το οποίο διατηρήθηκε μέχρι τον Ιούλιο του 1974, οπότε και κατέρρευσε. Η απόφαση των παραπάνω αξιωματικών, για την επιβολή του αυταρχικού καθεστώτος, ασφαλώς δεν πάρθηκε σε μία νύχτα. Υπήρχε προετοιμασία πολλών ετών και έγινε με βάση κάποια σχέδια εκτάκτου ανάγκης, που προέβλεπε τν επέμβαση του στρατού, για τη σωτηρία-προστασία του πολιτεύματος, σε περίπτωση που αυτό κινδύνευε από κομμουνιστική ανταρσία ή από εισβολή ξένης δύναμης. Το παραπάνω σχέδιο, με το όνομο «Προμηθεύς» ήταν Νατοϊκό και απόρρητο, ήταν όμς γνωστό στην πολιτειακή και πολιτική εξουσία, καθώς και σε ειδικά εξουσιοδοτημένους αξιωματικούς του στρατού και της αστυνομίας, οι οποίοι και θα το εφάρμοζαν, εάν παρίστατο ανάγκη.

Οι πραξικοπηματίες αξιωματικοί, γνώριζαν το σχέδιο και μάλιστα ο αρχηγός τους, Γεώργιος Παπαδόπουλος, συνταγματάρχης του πυροβολικού, συμμετείε στην κατάρτιση του σχεδίου, ως επιτελικός αξιωματικός. Στην ομάδα αυτή των αξιωματικών αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός «Χούντα». Η λέξη αυτή έχει ισπανική προέλευση και σημαίνει «Σύνδεσμος» και γενικά «Επιτροπή Διοίκησης», χωρίς να υπονοεί δικτατορία. Στην Ελλάδα όμως, μετά το Απριλιανό πραξικόπημα, όταν λέμε «Χούντα» εννοούμε ομάδα πολιτικών ή στρατιωτικών που καταλαμβάνουν την εξουσία με πραξικόπημα. Χουντικοί δε χαρακτηρίζονται όσοι συνεργάστηκαν ή υπήρξαν οπαδοί της χούντας καθώς και οι πράξεις αυτών, π.χ. ¨χουντικός νόμος», «χουντικός δρόμος» κλπ.

Δυστυχώς, η επιπολαιότητα, ο φανατισμός και η υπερβολή που χαρακτηρίζουν μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού, εμφανίστηκαν και πάλι τα τελευταία χρόνια, στην πολιτική ζωή του τόπου μας πολιτικοί, δημοσιογράφοι αι απλοί πολίτες, χαρακτηρίζουν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις ως «χούντα» και επίλεκτα κυβερνητικά στελέχη ως «γερμανοτσολιάδες», «φασίστες», «ναζί» και «προδότες» δυναμιτίζοντας έτσι την κοινωνική γαλήνη, την ομόνοια και συνεργασία που χρειάζεται η κοινωνία, για να μπορέσει ενωμένη να αντιμετωπίσει τα οξύτατα προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρίζουμε ως χούντα, ότι δεν μας αρέσει ή είναι αντίθετο προς τις δικές μας επιδιώξεις, οι πολιτικοί μας, και το σύνολο του λαού, πρέπει να μάθουμε την παλαιότερη και νεότερη ελληνική ιστορία και να διδαχθούμε από αυτή. Πρέπει να μάθουμε και να εφαρμόζουμε όλους τους Δημοκρατικούς κανόνες, με ευλάβεια, για να προστατεύουμε έτσι το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Τη Δημοκρατία που αποκτήσαμε με πολλές θυσίες, πρέπει να την προστατεύουμε, γιατί δεν είναι απόρθητη, πολλοί την εποφθαλμιούν και την υπονομεύουν.

Η «χούντα» κατέρρευσε τον Ιούλιο του 1974, αφήνοντας πίσω της μεγάλα προβλήματα, κληρονομιά στη δημοκρατία μας. Παρόλα αυτά, η ελληνική κοινωνία έζησε τα 35-40 χρόνια της μεταπολίτευσης, με κοινωνική ειρήνη, σταθερότητα και σχετικά ευημερία, χάρη στην ωριμότητα των πολιτικών ηγετών της εποχής εκείνης. Δυστυχώς, ήρθε στη συνέχεια η παγκόσμια οικονομική, που ανατάραξε την κοινωνική ημερία. Τα δύο μεγαλύτερη κόμματα, που κυβέρνησαν τη χώρα εναλλάξ, και την τελευταία περίοδο συνεργαζόμενα, υπέστησαν καθίζηση και στην επιφάνεια εμφανίστηκαν νέα μικρά κόμματα, τόσο προς την Αριστερά πτέρυγα όσο και προς την Δεξιά. Νέοι πολιτικοί, νέα ήθη, ήρθαν στο προσκήνιο. Αναστατώθηκε η κοινωνία, και κινδύνεψε να διασπαστεί από τον αχαλίνωτο λαϊκισμό και τα διχαστικά συνθήματα όπς «ή εμείς ή αυτοί».

Οι παροιμίες του σοφού λαού μας είναι απόσταγμα μεγάλης πείρας και πρέπει να διδασκόμαστε από αυτές. Μια πολύ γνωστή παροιμία μας διδάσκει: «Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρετα» (οι επιτήδειοι χαίρονται όταν υπάρχει σύγχυση, επειδή μπορούν να δράσουν ευκολότερα). Οι Απριλιανοί πραξικοπηματίες, ποτέ δεν θα προχωρούσαν στο εγχείρημά τους, αν οι δημοκρατικοί θεσμοί μας λειτουργούσαν ομαλά. Εξαιτίας τηςκρίσης των θεσμών, επεκράτησε τότε φανατισμός που διέσπασε τη λαϊκή ενότητα και άνοιξε την πόρτα στους επίδοξους «εθνοσωτήρες». Αε τα έχουν αυτά υπόψη τους οι «δήθεν» υπέρμαχοι της δημοκρατίας που με λόγια και έργα μέσα και έξω από τη βουλή, φανατίζουν και διχάζουν το λαό, προσφέροντας έτσι κάκιστη υπηρεσία στη δημοκρατία και την κοινωνία. Η χώρα αντιμετωπίζει πολλά και δύσκολα προβλήματα. Οι εκάστοτε κυβερνώντες, είναι υπιχρεωμένοι, για την αντιμετώπιση των προβλημάτων να πάρουν κάποια αντιλαϊκά μέτρα ή ακόμη να κάνουν και κάποια λάθη.

Ειναι αισχρό και επικίνδυνο να κατηγορείται οποιαδήποτε εκλεγμένη κυβέρνηση, ως «χούντα» για τα περιοριστικά μέτρα που πρέπει να πάρει ή ακόμη και για τα λάθη της.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το έτος 2015 αναγκάστηκε να επιβάλει τα αντιλαϊκά προτόγνωρα Capital controls προκειμένου να προστατέψει την εθνική οικονομία που κατέρρεε. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέβαλε περιοριστικά μέτρα (μάσκες, συνωστισμός κλπ.) για να προστατέψει την υγεία των πολιτών. Τα μέτρα από είναι αντιλαϊκά αλλά σωτήρια, αλοίμονο αν τις δημοκρατικές εκλεγμένες κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ τις χαρακτηρίσουμε «χούντες» γιατί αναγκάστηκαν να πάρουν αντιλαϊκά μέτρα, για να προστατέψουν τον ίδιο τον λαό.

Δυστυχώς, ο δημόσιος βίος της πατρίδας μας, έχει ακόμη πολύ δύσκολο δρόμο για να εκσυγχρονιστεί. Θα χρειαστουν και άλλες θυσίες που θα πρέπει να τις υποστεί ο λαός. Θα πονέσουμε για να παραδώσουμε στα παιδιά μας, την πατρίδα εκσυγχρονισμένη και ευημερούσα, για να περάσουν και εκείνα καλύτερες μέρες από αυτές που ζούμε εμείς.

Ενωμένη θα τα καταφέρουμε. Θα κλείσουμε το άρθρα μας με ένα μικρό απόσπασμα, από συνέντεξη του αυτοεξόριστου τότε πολιτικού ηγέτη Κ.Καραμανλή, που δόθηκε το Νοέμβριο του 1968, στη Γαλλική εφημερίδα MONDE, σχετικά με την δικτατορία που είχε επιβληθεί στην Ελλάδα. Είπε μεταξύ άλλων ο αείμνηστος Καραμανλής: «Η Δικτατορία θα είχε αποτραπεί αν είχει επέλθει εκσυγχρονισμός του δημοσίου βίου άνευ του οποίου είναι αδύνατος η λειτουργία της δημοκρατίας στην Ελλάδα».

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Περισσότερα

Για το Νοσοκομείο Γουμένισσας

Όλα, όσα συντελούνται ιδιαίτερα τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια σε βάρος της Γουμένισσας, της πάλαι ποτέ επαρχίας Παιονίας και του σημερινού […]

Αγαπητέ δάσκαλε

«Θυμάμαι την πρώτη μέρα πως κοίταξα κάτω ελπίζοντας πως δεν θα με δεις και όταν σήκωσα τα μάτια μου είδα […]

Δείτε ακόμα